To jest mój sen

Stawiasz mnie swoim wierszem w bardzo niezręcznej sytuacji i dobrze wiersz dlaczego. Napisałaś tekst o miłości, z nutą melancholii, smutku, błądzącej między wersami nadziei. Śmiało mogę powiedzieć, że ten wiersz jest inny niż wszystkie podobne jemu. Piszesz o miłości najzwyczajniej na świecie, nie tworzysz cudaśnych porównań, metafor, będących westchnieniami, jak również nie piszesz ostrym banałem. Zazwyczaj wiersz smutny o miłości opowiada o umieraniu bez drugiej osoby, Ty piszesz o czymś znacznie dojrzalszym: o tęsknocie. I teraz pojawia się pytanie za czym podmiot liryczny tęskni? Za swoim ukochanym czy też może za pewnymi wyobrażeniami z nim związanymi? A może jedno i drugie? Nie chcę napisać, czegoś, co mogłoby w jakiś sposób zniszczyć Twój wiersz. Sen. To jest Twój sen. sny wywołują przyjemne uczucia, wielokrotnie twórcy odwoływali się do tego toposu, by pokazać, że nie istnieje granica między snem a jawą, że wszystko się zlewa w jedno, ale także pragnęli uświadomić czytelników, że sny są lepsze od rzeczywistości, że życie jest czasem jest zbyt piękne, żeby było NASZYM życiem. Czasami byłoby łatwiej, że to co jest cudowne, a później odchodzi gdzieś od nas, było tylko snem. wtedy utrata o wiele mniej by bolała. "Ja" liryczne tęskni za doskonałością, w której zawiera się jego miłość. Nie chcę robić szczegółowej interpretacji, boję się, co też mógłbym ujrzeć pod Twoimi słowami. Mogę jednak powiedzieć, że to jest prawdziwy wiersz o miłości.