Tkwił tkwiącego

No i znowu kreatywność i poetyckość. Świeżość, pomysłowość, charakterek. Wraz z każdym wersem pojawia się powiew mroźnego, orzeźwiającego wiatru - i mimo iż dmucha prosto w oczy, czytelnik i tak błaga o więcej xd.

Czy ja siÄ™ powtarzam w swoich komentarzach?

Powiem Ci więc: Twa twórczość jest świetna. Nie mój poziom.
Chylę czoła.

Użytkownik ocenił pracę na 6
O. Jestem zaskoczony tematem i pomysłowością. Nie wiem czy śledzę twoją twórczość od samego początku, ale przynajmniej od wczesnego okresu poruszania się na tym portalu. Widzę w tobie kawałek dobrego potencjału artystycznego. Dotychczas myślałem, że twoje teksty będą głównie filozoficzne, zawiłe, smutne, ale się pomyliłem co udowodniłeś tym właśnie wierszem. Zacznijmy od tytułu bowiem już on zaciekawia i pokazuje wszystko co w wierszu jest zawarte - spory plus. Jedziemy dalej, pierwsza strofa - ciekawe wprowadzenie, dość zawiłe ale przyjemne do tego aż prosi się o wyszczególnienie konspekt. Druga strofa to typowe rozwinięcie i uogólnienie tematu wsparte przez epitety, przenośnie, anafory, ożywienie. Strofa trzecia to zwykła drwina z odbiorcy, wprost pokazujesz jego śmieszność i słabość, dobrze użyte znaki interpunkcyjne. Następny wyodrębniony wers jest niemal genialny. Użyłeś antytezy do tego, że ów sęk sterczy i nami gardzi. Szczególne wyodrębnienie tej części tekstu wprowadza czytelnika w obłęd bo już nie wiadomo jak jest na prawdę. Cały osąd tej sprawy - co jest słuszne, co jest tym sękiem i czy jest on ponad nami czy jest jednak głupi pozostawiasz czytelnikowi co wprost uwielbiam. Co więcej dodajesz w nawiasie mały komentarz, jakbyś wyrażał własne zdanie na poruszany temat. Zastosowane jednak nawiasy wciąż sugerują, że odbiorca może mieć swoje niezależne zdanie na ten temat. Podsumowując. Napisałeś wiersz o ciekawym, niebanalnym temacie, który świetnie oparłeś na dobrych środkach artystycznych i poetyckich. No cóż, jak nic jestem zmuszony dać 6 za tą pracę i życzę takich jak najwięcej.