Tęsknienie

Ja muszę powiedzieć, że czytałem lepsze Twoje prace. Razi wymieszanie niebanalnych i ciekawych zdań, określeń z całkowicie dennymi rzekłbym i tandetnymi np: serce z ostatniej strofy, czy ubieranie się na czarno w każdą godzinę. Może gdyby były użyte jakoś inaczej, ale tutaj chyba najbardziej razi to, że ich sens, znaczenie jest bardzo powielone i takie płaskie, nijakie. Zarzut miałbym chyba też odrobinkę to płynności tego wiersza. Lubię Twoje wiersze, ale ten do najdoskonalszych po prostu nie należy.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Napisałaś miły dla oczu i serca wiersz o tęsknocie. Poprzez lirykę wyznania, opierając się na opisie uczuć stworzyłaś sentymentalny obraz. 'Przecież wiesz' - zwrot do adresata nadaje głębokości, odbiorca może poczuć się przytłoczony odczuciami podmiotu lirycznego, empatycznie na nie spojrzeć. I także...może poczuć się trochę winny. Znowu pojawia się motyw liści, które mają wiadomą symbolikę i kojarzą się z wiadomą porą roku. I kolor czarny ma wiadome znaczenie a tu połączony z uczuciem osamotnienia nie dziwi mnie, aczkolwiek jest adekwatny i spójny. Druga strofoida określona zostanie przeze mnie jako dziwna. 'kolejne ucho' - czemu? Tak się zastanawiam...przenośnie, szuka podmiot rozwiązania, inne zawiodły...'opuszek' pojawia się coraz częściej w poezji i powoli staje się irytujący, czas go zastąpić innym słowem. Trzecia strofoida najbardziej do mnie przemawia, jest oryginalna, lekka, prosta. Ostatnia strofoida jest taka...Poświatowska i przypomina wiersz 'odłamałam gałąź miłości'. Smutna, delikatna, kobieca. Mocna. Ogólnie - wiersz ma swoje bardzo dobre i te gorsze fragmenty, czuje spójność, przemyślenie. Emocje. Momentami treść gubi się w środkach do czego warto nie dopuszczać. Przecinek przed 'o' niepotrzebny. Wiersz dobry. I plus za całokształt.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Dobra praca, jak każda poprzednia. Przede wszystkim zaimponował mi początek, świetne! Przemyślane i na poziomie fenomenu. Znowu czuję ten sympatyzm, uczucie, silne emocje powiązane z racjonalizmem opisywanych myśli. Dużo przemyśleń, masa refleksji i nuta z jaką czytelnik czuje się spełniony. Taka powinna być poezja-zadziwiająca, płynna, jednolita ale zarazem urozmaicona. Rewelacyjne zakończenie, głęboka i szczera pointa.