Szyfr

Kurcze, ale niedociągnięć- 'odnoszę wrażenie, że TY jako autorka...", tak to leciało. I tam w pierwszym zdaniu '(...)kilka razy', wybacz.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Czytałam kilka ten wiersz, nie dlatego, że nie potrafiłam go zrozumieć samej sobie, ale dlatego, że...początek mnie gubił. Czytając go przypominał mi się momentami wiersz Herberta "Kalendarze Pana Cogito" (jeśli nie znasz, zajrzyj). Epitet 'kartki masochistyczne' brzmi bardzo pretensjonalne, właściwie mogłabym się zgodzić z poniższym komentarzem, że początek mimo, iż wprowadza nie robi wrażenia i nie zastanawia głębiej. Jest bo być musi. Jako autorka odnoszę wrażenie, że zachowujesz dystans i chłód wobec każdego słowa. Przepełniony jest ciężkimi emocjami- rozgoryczenie, ironiczność. Potrafisz prostym słownictwem opisać świat i uczucia. Twoje sformułowania są...inteligentne, to dobre słowo. I świadome. Twój wiersz pięknie rozkwita. Jego 'aranżacja' jest skąpa, ale przemawiająca. Mimo, że jest to utwór długi nie gubisz się w nim, choć początek doprawdy rozstraja koniec jest po prostu dobry.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Powiem krótko i zwięźle: pierwsze 3 strofy bez rewelki, natomiast później zdecydowanie lepiej. Najbardziej rzuciła mi się w oczy trzecia strofa [w sensie nieco negatywnym]. Jest po prostu dziwna. Chaotyczna, jakby wyrwana z kontekstu... Ale oprócz tego wszystko gra więc 4 z plusem.