Szychta

Lewe oko jedynie rejestruje z min kolegów
spojrzenia, i usta ruszajÄ…ce siÄ™ z przekÄ…sem
Prawe zaszło już głęboko za horyzont

Od strofy do strofy liczymy swoje pięć minut gdy
życie trzeba prowadzić do domu, i do zmierzchu
- Niesforne Ty, trzymaj siÄ™ Cholero na nogach!

Z rozpuszczonych w powietrzu niedorzecznych słów
I gestów wykonywanych po omacku
Tylko para przeszła przez podwórze miejscowego cenzora

Tak mija dzień pierwszy, i wyjeżdżam z szychty
na podwórze, przed sklepik ze szkiełkami
do przysłaniania światła i świata
Na każdy nos, i na złą pogodę

Ja nie piję, nie (powtarzam przed zaśnięciem)

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 11.10.2009r.

Ilveran 12 10 2009 (20:25:36)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Podoba mi się. Jest dziwny, zresztą jak każdy chyba Twój wiersz, ale nie wiem, no nie wiem co Ty takiego robisz, co w nich jest, że tak mnie intrygują, tak mnie wciągają... Podoba mi się nawet ta dziwna przerzutnia! Coś w niej jest, buduje klimat, rytm. Podoba mi się, że się bawisz tak słowem. Jest inaczej, naprawdę ciekawie przedstawiasz temat. Hmm zastanawiam się nad piątką i chyba jednak ją dam, choć lekko ocena się przechyla na to cztery. Ale cóż.