Markotne słowa
Wypowiedziane do niebios
Są one przepełnione nadzieją
Czy może monotonią
Układam swój świat
WskazujÄ…c pojedyncze punkty
Na czarnym tle
Wiara jest miłością
W to co niewidoczne
Lecz czy także
Do tego czego nie ma
Niech siÄ™ dzieje
To co dziać się ma
Ja siÄ™ poddaje fali
Która bezwzględnie przyjdzie
Układając moje życie
Według własnego wiatru
Dedykacja: Dla zagubionych aniołów
Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 11.03.2010r.
jazzu
13 03 2010 (15:37:29)
Użytkownik ocenił pracę na 3
Uwaga na dzień dobry jest taka, że "nie" z przymiotnikami piszemy razem. A teraz przejdę do treści, która w żaden sposób nie wybiła się ponad przeciętność, choć zapowiadało się dobrze. Trzy pierwsze strofy mogą zainteresować czytelnika, lecz od czwartej strofy wkrada się banał, pospolitość; wiara w coś bądź nic, "niech się dzieje wola nieba, z nią się zawsze zgadzać trzeba". W ostatniej strofie następuje powrót do czegoś co mogło porwać jak owy wiatr, jest środek poetycki ładna metafora, ale na tle całości nie porywa. Trzeba by było dopracować, wzbogacić 4 i 5 strofę, by nie popadały w pospolitość. Ogółem wystawiam 3.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46624 | Użytkownicy: 3570
Online(13): 9 gości i 4 zarejestrowanych:
Salem_de_Lincourt, Dawied, exother, Faun
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl