Szczęśliwa z Tobą

Rano jak na co dzień,
Maczałam bułkę w miodzie.
Patrzyłam na wschodzące słońce
Popijałam mleko gorące.
Myślałam że to nie przeminie
Jak zatopione wiśnie w winie.
Jak statki pływające po morzu
Jak ślad w chlebie po nożu.
Myślałam, że ból będzie mniejszy,
Że może pomoże pisanie wierszy.
Że może pomoże ból fizyczny,
Całkiem skończony stan psychiczny.
Myślałam, że może zrozumiesz,
Uparłeś się że nie pojmujesz.
Wiedzieć nie chciałeś
Wiem, że rozumiałeś.
Może tylko ból chciałeś sprawić
Tak bardzo chciałam to naprawić.
Tak bardzo chciałam się poprawić...
Ja mówiłam "mów coś, mów"
Ty mówiłeś "szkoda słów"...
Słońce już wysoko na niebie,
Ja siÄ™ spieszÄ™ do Ciebie.
Po co było tyle pytań, słów.
Z Tobą jestem szczęśliwa znów.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 28.02.2009r.

Astralka 01 03 2009 (17:35:44)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Nie, nie, nie! Do trzeciego wersu, byłam zachwycona, spodziewałam się, byłam niemal pewna, że dalej będzie coś ambitnego...A tutaj co? Stworzone na potrzebę sztucznego rymu "Popijałam mleko gorące." Więc przestawiłam się, ale i tak czytanie dalej tego wiersza było męką. Wydaje mi się być taki trochę pustym i takim pisanym na siłę. Mam zupełnie inne wrażenia niż kolega poniżej.

michalslow 28 02 2009 (13:54:21)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Jestem pozytywnie zaskoczony, ponieważ ani razu nie wytrąciłem się z rytmu. Mimo to słowa takie przeciętne, więc wystawiam słabe 5.