Syndromy szarości

Użytkownik ocenił pracę na 5
ups...zapomniałem o ocenie ;)

Przyznam, szczerze, że niecierpliwie czekałem na jakąś pracę spod Twojego pióra. Wiersz ma ciekawe przesłanie, jest intrygujący. Myślę, że z pierwszej strofy za bardzo chciałeś zrobić rozprawę filozoficzną, a nie wiersz filozoficzny. Kolejne strofy to już powrót do takiej czystej poezji i tutaj pojawia się pytanie, czemu ma służyć takie ujęcie pierwszej strofy. Oczywiście jej przekaz jest jak najbardziej zrozumiały, ale jakoś wolałbym w tym miejscu ujrzeć formę podobną do następnych strof. Wracając jeszcze do tego początku, to wydawać by się mogło, że trochę przeładowujesz go. Tak jakbyś na siłę chciał zachować podobną sylabiczność wersów. Czasami tworzy się takie wiersze, że wpycha się do nich zbędny epitet by zachować wyznaczoną budowę danego wersu. Nie wiem czy tak było w Twoim wypadku, ale przyznam, że odniosłem takie wrażenie. Druga strofa jest już poetyckim mistrzostwem, natomiast kolejna jakby lekko zbaczała na banał. Nie jest to jakieś drastyczne zboczenie, ale daje się je wyczuć. Cóż więcej powiedzieć, brakuje na portalu Twoich prac, które dodajesz rzadko, a przyznam, że ze względu na ich wysoki poziom, chciałoby się czytać je częściej. Zostawiam 5 po sobie, jak również nadzieję, że na kolejny wiersz nie przyjdzie mi czekać pozorną wieczność ;)