Świat w garści

Pokażę Ci gniew w garści ognia
Gdzie rzeki krwią spływają
Gdzie stal i żelazo wyraz słowom dają
Gdzie w cieniu życia wciąż króluje zbrodnia

Pokażę Ci pogardę w garści żaru
Gdzie pola sycone zwłokami
Gdzie kruki się żywią ciałami
Gdzie dzień za dniem w obrazie koszmaru

Pokażę Ci strach w garści popiołu
Gdzie wyraz niemocy w Å‚zach siÄ™ objawia
Gdzie nikt się nie trudzi by na nogi wstawać
Gdzie śmierć co noc, nakrywa do stołu

Pokażę Ci nadzieję w czystej garści ziemi
Co ją wiatr oczyścił łagodnie
Co ją woda nasyciła przelotnie
Gdzie na niej się w słońcu piękna róża mieni

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 13.10.2008r.

Dawied 03 01 2009 (10:36:38)

To pozytywne zakończenie wogóle mnie nie rusza. Nie pasuje do reszty. Te metafory na początku każdej strofy powinny robudzić emocje, a tego zwyczajnie w moim odczuciu nie robią. Jak można wziać garść żaru? Nic ode mnie na mocną 4

29pmwm 03 01 2009 (10:27:49)

Bardzo mi się podoba... Dałabym 6. ale czegoś mi tutaj brakuję... Bardzo dobrze skonstruowane rymy, widać, że wiersz jest przemyslany i znasz sie na ty co robisz ;)