Strach

rozpamiętując zaranne świty
którym nie dano spać

leżę już chaotycznie
zabierajÄ…c sobie kolejne minuty
nie pozwalając im ponownie się zanurzyć
w śnie

bo coÅ› siÄ™ stanie siedzi obok
coÅ› siÄ™ stanie milczy ale oddycha
płytko i zrozumiale -
będę
będę

kilka uporczywych poranków
oblanych lodowatym potem –
właśnie skruszyła się cała Antarktyda
mojej pewności

nie chcę spać
dopiero gdy coś się stanie zaśnie
będę spokojna że dziś w nocy
nie umrze nikt
nie zapłacze nikt
i nie obudzi mnie nikt z transparentem
że cierpi ktoś kogo znam

nie mogę przespać czyjegoś
cierpienia

chociaż musiałabym wtedy zaprzyjaźnić się
z coÅ› siÄ™ stanie
nie zażyję środka nasennego

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 03.07.2009r.

Imbir 03 07 2009 (19:45:57)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Praca chaotyczna i sprawiająca wrażenie pisanej bez namysłu. Puenta tekstu jest rozstrzelona we wszystkich możliwych kierunkach, żeby zebrać się do kupy trzeba odnaleźć sens czytając każdy wers po kilkanaście razy. Nie sprawia to, więc, dobrego wrażenia, a wręcz utrudnia odbiorcy zrozumienie i interpretację. Ode mnie 3, ale przyznam, że niechętnie tę pracę akceptuję.