Stopnie

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wypiszę w podpunktach to za co chcę dać Ci ocenę.

- płynne przechodzenie ze świata sennej chorobowej wizji do świata realnego

- doskonałe zobrazowanie stanu chorobowego

- całość złożyła się w doskonałą liryczną metaforę

- przemyślana chaotyczność

- brak jakich kolwiek słów wpisanych na siłę

- wyważona treść

- no i wieloplaszczyznowość

Slava. Ismo!

Nie wiem czy słusznie, ale w tym zagubieniu podmiotu dużą uwagę zwróciłeś na sposób zarysowania tła dla treści, która to zagubienie wyraża. Powiedziałbym, że całości przygrywa melodyjna chaotyczność, rwana dynamika i że to było jak najbardziej uzasadnione. Fascynujący jak dla mnie, jest sposób rozumienia przez Ciebie formy. Balansujesz między dosłownością a coraz to większym metaforycznym rozgałęzieniem i jest w dodatku w tym wszystkim zachowana harmonia, coś co spaja całość. Jeszcze potrafiłeś znaleźć miejsce na wielokropki, niedopowiedzenia i w żadnym wypadku nie czuć, by były wpychane do pracy. Ta pusta przestrzeń, którą czuć miejscami, pozwala na sporo czytelnikowi. Jednym słowem jest pod wrażeniem przemyślanej budowy.