Stoczyłeś się

z każdym wersem pogłębiasz się w coraz większej
nienawiści dla wypowiadanych słów

każdą chwile swojego istnienia obarczasz odpowiedzialnością
za ból po nieprzespanej nocy z piórem w ręce

co strofę wystawiasz swoją duszę nago na chłód
oczu uciemiężonych brakiem czułości

przez swoje własne dzieła zostałeś przeklęty
przez każde słowo ogołocony z prywatności

byłeś głazem wśród kwiatów wątłych a stałeś się poetą
rozpaliłeś w sobie twórczy ogień wypalający cię od środka

Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 30.06.2009r.

takalama 30 06 2009 (20:31:02)

Użytkownik ocenił pracę na 4
a i jeszcze ocena :P

takalama 30 06 2009 (20:30:43)

dokładnie jak przedmówczyni - wiersz wydaję mi się niedokończony, nie ma mocnego zakończenia, które by zgrabnie zamknęło całość. całość nie jest zła, jednak nie jest też powalająca. miałaś jednak ciekawy pomysł, czyli to na plus ewidentnie eh, zazwyczaj kiedy treść jest dobra, a zakończenie nikłe, to staram się nie zwracać na nie uwagi, ale w tym wypadku, za bardzo mi to przeszkadza. 4

maszróm 30 06 2009 (19:23:46)

Użytkownik ocenił pracę na 5
No. Bardzo dobre. Przerztnie dodają mi tu ostrosci. Całość nabiera wygłosu ironicznego, nieco prześmiewczego, prostego, aczkolwiek w pewien sposób zawiłego. Budowa fajna, całość good tematycznie, podoba mi się podejście do tematu, początek i koniec wiersza. Brak mi czegoś natomiast. Wiersz sprawia wrażenie nieco urwanego, niedokończonego. Myśl Ci uciekła?