Spotkajmy siÄ™

Użytkownik ocenił pracę na 3
Szary sweter, ma dużo racji. Posłuchaj jej uwag. Ja od siebie dodam, żebyś, jeśli chcesz dodawać do wiersza jakieś notatki lub zwroty do czytelników, umieszczaj je w dedykacji, bo trzeba je potem usuwać jeśli są przy wierszu!
Zgadzam się z oceną koleżanki.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ja też niedawno zaczęłam pisać więc nie za bardzo mogę ocenić Cię profesjonalnie tak jak inni. Praca jest ciekawa .

Użytkownik ocenił pracę na 3
Odpowiadając na Twoje pytanie: w ogóle przypomina to wiersz. :) Tylko wytłumacz mi, bo nie mogę zrozumieć, dlaczegóż postawiłeś przecinek przed "lub" i przed "i"? Wiersz niestety leży estetycznie, a to też jest ważne. Przede wszystkim, zrobiłeś sporo literówek (czyżby wynikało to z niedbalstwa? :)) i nie stawiasz spacji po przecinku co-mnie-bardzo-irytuje. Co do samego wiersza, nie jest on może szczególnie odkrywczy, ale całkiem-całkiem. Tym bardziej, że to Twój pierwszy. :) Podmiot liryczny kolejny raz daje się porwać swojej wyobraźni i spotykając na ulicy osobę, którą darzy uczuciem (może jest to uczucie nieodwzajemnione, a może już ze sobą zerwali?) wyobraża sobie, że siedzą razem przy stole popijając kawę lub herbatę, uśmiechając się do siebie - ot, zwykłe spotkanie szczęśliwych razem ludzi. Mają przed sobą przyszłość, wspólną przyszłość, którą mogą zaplanować- "Jesteśmy już, co teraz, co dalej?".
Wiersz czytało mi się szybko, gładko, wystąpił element zaskoczenia w ostatnich wersach. Niestety, raczej nie mogę dać Ci nic ponad 3+.
Życzę powodzenia i rozwoju w pisaniu,
Pozdrawiam. :)