Spokojny Ogród

Delikatny wiatr, promyki słońca,
To w takiej chcę teraz przebywać pogodzie,
Tymczasem zapraszam na zachwyt bez końca,
Na spacer po moim magicznym ogrodzie.


Tu irys fioletem spokojnie nas wita,
Płatkami dostojnie w pas nam się kłania,
I widać jak pięknie roślina rozkwita,
Urodę swoją powoli odsłania.


A dalej tam rośnie magnolia biała,
Co swoim urokiem wszystkich przyćmiewa,
Lecz obok jest także begonia mała,
Też ona swym pięknem ludzi olśniewa.


Opodal gdzieś stoi niebieski bławatek,
Już siedzą na nim malutkie motyle,
Bo jak pożyteczny staje się kwiatek,
Gdy dzieli się z nimi żółciutkim pyłem.


Przy wyjściu nas żegna petunia czerwona,
Jej blask jest widoczny na całej połaci,
Bo pewną prawdę zna także ona,
Kto tutaj nie zajrzy ten mnóstwo traci.


Kończąc już opis tych pięknych roślin,
W tę chłodną, ponurą, zimową porę,
Chciałbym żebyście do nich tam poszli,
Ten ogród stoi przed Wami otworem

Ocena: 4.333
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 06.01.2009r.

ruda1990 07 01 2009 (01:54:32)

Cud, miód i orzeszki, ogółem rzecz biorąc ładnie i przyjemnie. Zauważyłam jednak, pewne zaburzenia w ostatnim wersie trzeciej zwrotki. Nie podoba mi się układ słów. Może warto nieco przerobić ten wers by w dalszym ciągu wszystko gładko brzmiało?

Krzyku_1993 06 01 2009 (23:22:29)

Ładny wiersz. Rymy, rytmika - wszystko dobrze. Postarałbym się jednak na Twoim miejscu spróbować zastąpić niektóre "swym";"swoim" w wierszu, by był on jeszcze ciekawszy i zawierał większą różnorodność słów. Temat ciekawy, ładnie opisałeś swój ogród, każdy kwiat opisany z uczuciem i zamiłowaniem.