Spacer

Użytkownik ocenił pracę na 3
Wiersz, jak głosi tytuł, jest o spacerze wiosennym, za pewne wieczorną porą, na co wskazywałby słowik. Wszystko jest pokazane przez pryzmat wszechobecnego w Twoim wierszu bzu. Zaczyna się spokojnie, czytelnik wraz z podmiotem lirycznym wchodzi na jego ulicę Szczęśliwą i zatraca się w jego rzeczywistości, czas płynie niespiesznie. Jest lekko, ale nie melancholijnie. I dobrze, bo to nie pasowałoby do tego wiersza. Całkiem nieźle wyszła Ci ta metafora "majowy bez barwi horyzont fioletem potrójnie złożonym". Nie rozumiem tego przecinka na początku drugiej strofy przed "nocą", a po "W kiściach mokrych od wieczornej rosy" powinna być spacja po kropce, to jeśli chodzi o interpunkcję. Zresztą myślę, że najlepiej byłoby przenieść "od wieczornej" do następnego wersu, płynniej by się czytało. Posługujesz się prostym, zrozumiałym językiem, jednak jak na wiersz o przyrodzie mogło być bardziej poetycko. Zabrakło mi tego w Twojej pracy. Oceniam pracę na 3 z plusikiem za klimat i oddaję do rozpatrzenia pełnowymiarowemu redaktorowi ;)