Śmierć króla

No mi koajrzy się to z 10 kwietnia, a nie droga krzyżową. Wymowne i prawdziwe, choć bolesne. Ale wszystko co prawdziwe to bolesne. Owszem, [*] nie wystarczy, choć na kilka chwil stwarza pozory bycia ponad miernotą, utwierdzając w niej. I szkoda, że ,,bohater", eh nie jestem zgodna ze współczesną polityką. Tak, bitwa to strata nie tylko króla, ale i żółnierzy...

Użytkownik ocenił pracę na 4
Pierwsze co mi się rzuca w moje zmęczone oczy to rytm nierytmicznych uderzeń”. Wiem, jak miało wyjść, ale mnie się nie podoba. Ciekawy pomysł na wiersz. Opisujesz Pana Jezusa i drogę krzyżową. Rewelacyjna pomysłowość w drugiej strofie – motyw z wieloletnim wrogiem naprawdę na plus. Strofa trzecia uśpiła wszystkie wady ujrzane przeze mnie w poprzednich, jest wprost fenomenalna. Prosta, doniosła, bezpośrednia. Masz lekkość, tzn. na początku miałam wątpliwości, ale teraz już mam pewność, że wiesz co robisz. Pod koniec mam wrażenie, że źle skojarzyłam fakty i zinterpretowałam wiersz, bo ma wydźwięk bardziej historyczny, prawda? W każdym razie porywa mnie tylko parę zwrotek. Czytając resztę mam wrażenie, jakby piszący nie szedł w swoich rozważaniach do przodu, ale lekko się cofał (idąc tym samym rytmem cofamy się, prawda?) trzeba nadganiać. Nie kupiłeś mnie, ale wiersz jest OK. Bez entuzjazmu.