Smak oddechów

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiesz, dlaczego to kupuję? Bo miał być to wiersz o miłości, zawierający nutę pragnienia, miłości, podniecenia, itp. Całą miłość zawarłaś w wierszu. Pomimo, że - jak niektórzy redaktorzy twierdzą - wierszy o miłości jak psów, to każda miłość jest inna, każda potrzebuje uwagi i każda jest niezwykła. Każdy wyraża ją na swój sposób. Tobie się udało. Mam jednak radę, spróbuj z takim samym zaangażowaniem pisać o codziennych odczuciach - przyjaźni, nienawiści, o codzienności. Bo sztuką jest znaleźć to powołanie do pisania w każdym dniu, w każdej drobnostce, szukać piękna w każdym momencie życia i potrafić je znaleźć! Jeżeli będziesz pisać tylko o najważniejszych i najsilniejszych uczuciach - bólu, miłości, tęsknocie - nie nauczysz się tak naprawdę pisać wierszy. Mówię to w związku z własnym doświadczeniem, bo przez długi czas 'próbowałam' nieudolnie pisać o tym, co się czasem dzieje w mojej duszy - było to jedno wielkie niepowodzenie, bynajmniej patrząc na to z odległości czasowej. Powodzenia.