Smacznego!

Ale użytkowniczce subtelny demon nadzwyczaj się podobało co mnie bardzo dziwi....

Użytkownik ocenił pracę na 1
O matko... co to ma być, poważnie się pytam...Radziłbym autorce jeszcze raz to przeczytać i się zastanowić, gdzie w tym banale można znaleźć coś nowego? Mógłbym rzec "Ale to już było..." po wieku widzę że autorka młoda, dużo pracy przed tobą, ale wiadomo każdy z nas się uczy przez całe życie, robiąc błędy. Pozdrawiam i czekam na następne prace.

Użytkownik ocenił pracę na 1
Mnie ta praca jakoś w sposób odrzuca.

"żeby być silnym
żeby być dużym mężczyzną
żeby być piękną kobietą"

Boże.... ale to jest banalne , nadawało by się do portalu jakieś sześć lat temu gdy użytkownicy nie pisali aż tak dobrze i to kupowali. Dzisiaj oczekuję się czegoś dużo bardziej nowszego , bardziej dobrego niż banału , które mogłoby napisać dziecko.

W ogóle cały tekst przeraża mnie tą tematyką jedzenia.
Dalej :

"- jedz! żuj zaśliń przełknij "

Przecież to oczywista kolejność, a co niby miałby robić z tym jedzeniem co? Do tego te wyrażenia typu "zaśliń" po prostu wstrętne. Cały wiersz według mnie jest totalną tragedią, nie ma tu nic wyjątkowego za to dużo banalności. Mam nadzieję że go zapomnę i nie przypomni mi się już nigdy.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Jedyne, co mnie zastanawia, to brak konsekwencji w rozpoczynaniu każdej strofy myślnikiem, gdy i tak już każdą zaczynasz anaforą "jedz!". Te anafory, nagromadzenie czasowników w Twoim wydaniu to całkiem niezły zabieg. Przede wszystkim ze względu na swój charakter napędzający, nadający pracy dynamizmu. To samo zresztą tyczy się innych powtórzeń, jak chociażby "żeby być", "na tych", "zbyt".
Pierwsza strofa jest wtrąceniem, zwróceniem uwagi, takim "pstryczkiem". Druga przypomina mi typowe wyliczanki rodziców podczas karmienia pociech "za mamusię, za tatusia", z tym, że Twoja praca ma charakter zdecydowanie nie-dziecinny. "matką żoną kochanką" - podoba mi się to zestawienie odnośnie kobiety, jego utartość, jakaś schematyczność, pewna doza ironii w tym wszystkim. Trzecia to ten moment, w kórym karuzela osiąga maksymalną prędkość, "będą tylko zbyt wątłe zbyt lekkie iluzje" - ma moc, jest kumulacją, puentą, jest takie hm pozbawiające złudzeń, twarde, "życiowe" na modłę mądrości dorosłych. Kurczę, kupuję to! ;) Mocna piąteczka.