Åšlepi

Ślepi idziemy przez życie.
Nie widzimy tego małego szczęścia.
Zaślepieni egoizmem,
Idziemy po zyski tylko dla siebie,
Niekiedy po trupach złamanych serc.
Przejrzyjmy na oczy.
Tyle jest ludzi zasługujących na miłość.
A szczęście?- tuż, tuż przed nosem.
Pod grubą warstwą nieczułości,
Kryje siÄ™ zakurzone dobro.
Wystarczy nałożyć okulary
I odkryć je na nowo.
Może zauważymy,
Że jesteśmy kochani
A wtedy do szczęścia
Już nic nam nie zabraknie…

Ocena: 3.8
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 06.12.2008r.

Astralka 08 12 2008 (19:57:46)

Zgadzam się z Szaronką, nudny jest ten wiersz i bardzo bardzo banalny i mało oryginalny.

Khelben 06 12 2008 (16:33:04)

Nie jest taki zły. Jednak by powalił czytelnika na kolana, trzeba w nim bardzo przemawiającego wątku.

Szaronka 06 12 2008 (16:30:06)

Jakiś pomysł jest, ale wykonanie kuleje. Bardzo banalny jest ten wiersz, to co w nim przedstawiłaś, tak naprawdę każdy z nas już słyszał. Nie przedstawiłaś tego nawet w sposób ciekawy czy intrygujący. Nuda jednym słowem.