Skrzydła mojej świadomości

Nie proszę o nowe życie,
o szczęście nie ubiegam.
Przecież dajesz mi wszystko,
chwile cierpienia, słodyczy,
samotności i ciepła.
Nie chcę zaczynać od początku,
choć już tyle zmarnowałem.

Proszę tylko i o jedno błagam,
Pozwól odejść tym trojańskim koniom,
co potęgi Twej nie zdołały zniszczyć,
przebacz Judaszowi,
zaopiekuj siÄ™ chytrym lisem,
porozmawiaj z Bellerofontem,
wnukiem Syzyfa.

Nie namawiam Cię do naiwności,
mimo że miłość się na niej opiera,
nie staraj się wybielić
swych gołębich skrzydeł,
bo w końcu tylko coś nieidealnego
może być doskonałe.

Gdy już to wszystko wypełnisz
i gdy czas nam na to pozwoli
przyjdź, przytul mnie
i podziękuj wronom
za skrzydła mojej świadomości.

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 28.05.2009r.

skandalistka 29 05 2009 (20:05:20)

Nie lubię wierszy o miłości. Może będę się powtarzać, ale nudzi mnie to - ciągle tylko to samo. Jest kilka rzeczy co mi się w tym wierszu spodobało - wielka lekkość tego wiersza. Przyjemnie się to czyta. Forma może nie zaskakuje, ale pasuje do wiersza. Końcówka średnio Ci się udała - dla mnie tak mało poetycka jakoś. Za to podoba mi się druga strofa, panuje w niej jakaś tajemniczość. Mimo wszystko jestem na tak.