Sklejony syn Dedala

Użytkownik ocenił pracę na 6
witaj. nie wiedziałam, jak podejść do twojego wiersza. z jednej strony mnie fascynował, a z drugiej oszałamiał. samo nawiązanie do historii Ikara i Dedala - dramatycznej, ale też pięknej. zawieszasz akcję gdzieś we współczesnym, znanym nam świecie. niewątpliwie już samym faktem przeniesienia odnosisz sukces. wiele było wierszy z odniesieniem do tego wątku, jednak nie czytałam czegoś równie dobrego.

sztuczne bożki kojarzą mi się ze wszystkimi tymi sprawami, które stały się dla nas ważne, mimo że w swojej istocie są tak błahe i niepotrzebne. "triumfalny wydech" - dawno nie czytałam tak dobrego epitetu. radość, jaką spowodował mówi tylko jak dużą trudność sprawił oddychającemu. coś co dla nas wydaje się naturalne i na co nie zwracamy uwagi, dla kogoś jest wyczynem na miarę cudu.

Ikar z posklejanymi skrzydłami. jednak nie ponosi on klęski jak w micie. skonstruuje swój własny labirynt w plastikowej torbie. przypuszczalnie znów walcząc o oddech i tlen. ale też możliwe, że umarł i spoczął w plastikowej torbie.

nie powinnam nawet podejmować się interpretacji, bo dla każdego jest ona w tym przypadku inna. dla mnie bardzo osobista i niewyrażalna w słowach. za to, że napisałeś coś tak dobrego i że sama chciałabym umieć tak pisać. jesteś bezbłędny w emocjach i stylu. z wielką przyjemnością, ale też smutkiem w sercu po opowiedzianej historii. pozdrawiam i życzę inspiracji :)