Składający pokłon

Użytkownik ocenił pracę na 3
Małgosiu (mogę się tak do ciebie zwracać, prawda?), ciekawy wiersz stworzyłaś, opowiadający o minionych Bogach starożytnych kultur. Opisałaś to w sposób ogólny, nie rozpływałaś się nad np. każdy Bogiem po kolei (tzn. paru, bo wszystkich to byłoby przecież za dużo:)). I to wyszło ci na dobre!


Treść.

Cóż, zaczęłam już interpretować na początku, więc powtórzę i dodam jeszcze coś ;p
Opisujesz nam Bogów minionych czasów- Bogów greckich, rzymskich itd. Ci Bogowie zniknęli wraz z księgami wyznawców, wraz z ludźmi, którzy wierzyli w nich.
I puenta- bardzo ciekawa, dająca moment zamyślenia. Oni (ci Bogowie) nie mogą wrócić. I to nie dlatego, że nie ma już ludzi, którzy by w nich wierzyli, ale dlatego, ze teraz każdy człowiek jest dla siebie Bogiem.
Owszem, zgadzam się z tym, ale nie w 100%. Ja dla siebie Bogiem nie jestem, podobnie prawdopodobnie jak ty, twoja rodzina czy moja. Chyba, że chodzi ci o rodzaj boga w sensie takim, że sami sobie na wszystko pozwalamy. Ale zostawmy to, bo to jest chyba temat sporny i każdy powinien wyciągnąć na koniec z twojej pracy własną lekcję.

PodsumowujÄ…c.
Cóż, treść opowiada jedynie ogółem o minionych religiach, ale za to kocówka naprawdę refleksyjna.
Co do reszty nie mam jakichś większych zastrzeżeń. Błędów nie ma. Środki stylistyczne w miarę dobre, ale i tak nad nimi poćwicz, dobrze? Emocje w miarę wyczuwalne. I słownictwo również dobre.
Ogółem sądzę, że za całokształt mogę ci dać trójkę z plusikiem :)
Pozdrawiam ;)