Siedem kręgów ziemskich - scena IV

Siedem u mnie jest liczbą antagonistyczną do jej znaczenia - doskonałości, poza tym nawiązuje też do 7 grzechów głównych, które może różnią się od chrześcijańskich, jednak są równie ważne. Dziękuję za komentarz:)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Mocno sprozaizowany jest ten cykl. Powoli poemat się tworzy. ;) Tytułem w sposób dość bezpośredni nawiązuje do "Boskiej komedii" Dantego. Różnica polega na tym, że y włoskiego mistrza jest dziewięć kręgów piekła, które w powyższym wierszu zostają zastąpione siedmioma kręgami ziemi- jeśli bawić by się w numerologię, Dawid chce nakreślić nam utopijną wizję, jednak kreuje On świat daleki od ideału. Cały wiersz bardzo intensywny; można by rzec mocno zmetaforyzowany. Mamy też wrażenie, że świat przedstawiony, po którym porusza się podmiot( ukryty zresztą za tym światem) jest starożytny. Potęgują to wrażenie słowa "kostka jest rzucona", wypowiedziane rzekomo przez antyczną właśnie postać Juliusza Cezara. Poza tym mroczny jest ten świat. Ogólnie mnóstwo wątków wprowadzasz, jednocześnie przy tak obszernej treści. Obraz, który się tworzy jest przez to dość nieczytelny, jakby zamazany. Poza tym zastrzeżeniem wszystko jest w jak najlepszym porządku. Masz już wypracowany swój styl i trzymaj się tego. Tyle ode mnie. Znów 5. ;)