Sercowa zima

kiedyś byłam drzewem
i korzenie me sięgały najniższych warstw Matki Ziemi
lecz były samotne
ich opuszczona egzystencja
pośród czarnych odmętów
była cicha
i melancholijna
ponura jak późna jesień
i napawajÄ…ca refleksjÄ…
jak letnie rozgwieżdżone niebo

lecz pewnego dnia
moje korzenie wyrwano z ziemi
i zostałam przeniesiona
(ja! taka mała wierzba płacząca
co się lubiła rozwodzić
łkającymi liści
nad taflÄ… jeziora
nad sensem swej drzewnej egzystencji!)

stanęłam obok dorodnego dębu
którego smukłe palcowate liście
mieniły się tysiącem barw
a było lato
i nasi sÄ…siedzi
zielenili się jak na drzewa przystało

i oto znalazłam się wśród swoich pobratymców
którzy okryci byli korą
jak ja
lecz żaden z nich
nie powtórzył się wśród pozostałych

drzewa te były ze sobą zaprzyjaźnione
jeden spoglądał na drugiego
a ich korzenie
trwale były ze sobą splecione

jedna z topól mrugała do mnie przyjaźnie
od czasu do czasu
a wówczas widziałam słońce
nawet mimo dnia deszczowego

aż jednego z wakacyjnych dni
korzenie sąsiadującego dębu
zechciały ze mną zawiązać
znajomość w sposób nieokreślony

i odtąd każdy dzień był dla mnie słoneczny
mimo deszczu
mimo burzy
mimo chwil ponurych
bo widziałam świat
przez tęczową połać
liści mego współwięźnia

nie bałam się ani odwiedzających nas ludzi
ani zwierzÄ…t
ani o swój żywot
ani upadku
bo w każdym z tych wypadków
silna więź nie pozwoliłaby mi na krzywdę

lecz nadeszła zima
i gdy moje korzenie
wystawać zaczęły nieco nad ziemię
dąb puścił swój zacisk
korzenie się poluźniły
więź uległa zmianie

w noc gwiaździstą
gdy czas miałam
by wszystko co moje przemyśleć
dokonałam ważnego wyboru

świadomość bólu mnie przerażała
ale jednocześnie wiedziałam
że jeśli w porę tego nie zrobię
moja długowieczność
płynąca w chlorofilu jego liści
nigdy nie zostanie w nim na zawsze

i oto powróciłam
i znów stoję nad brzegiem zamarzniętego jeziora
moje liście muskają jego lodową taflę
a korzenie z niechęcią drążą korytarze
w ciemnej i zimnej Matce Ziemi

i nawet błyskający różą i pomarańczą
zachód słońca
nie jest w stanie stopić szronu
który przeniknął
aż do mego pnia

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 17.12.2010r.

Szpieg Don Pedro 19 12 2010 (15:13:23)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Ridiculous,

"Długość" w swym najbardziej oczywistym rozumienia określeniem fizycznej miary. W zależności od kontekstu może być różnie odbierana, Twój wiersz jak na panujące tu konwenanse jest własnie dość długi. Czas jaki nastał i panująca obecnie "moda" strukturalna w poezji, skłania się raczej ku wieloznaczności określonej oszczędną składnią. No dobrze, przyjmijmy - oryginalnie. Co jest jak najbardziej pożądane i do zaakceptowania.
Natomiast, w moim mniemaniu jeśli już spotykam się z nieprzeciętnym rozmiarem liczę, że tekst jest rozbudowany - w pełnym rozumieniu tego słowa. Autor ma więcej miejsca na ukazanie swojego kunsztu, zastosowaniu więcej ciekawych figur stylistycznych, nawiązań, porównań, wzbogacenia tematu, nie dla samej "wartości" pracy, ale dla zaciekawienia czytelnika. Trudniej utrzymać go w skupieniu na dłuższym tekstu, dlatego równie ważna jest spójność tekstu.
Jak poradziłaś sobie z tym zadaniem? Niezbyt dobrze, oddaje to, że tekst jest dość spójny i pozbawiony większych błędów w formie w. białego, ale jest nudnawy. W wierszu oddajesz emocjonalność przez nasycenie go przymiotnikami, bardziej opisując niż nasuwając pożądany odbiór, poza tym brak tu w ogóle rytmu, kolejne rozbite cząstki zdaniowe na wersy, pozbawione są jakiejkolwiek intonacji - sprawia to wrażenie czytania "rozłożonej" na wersy prozy, zdarzają się powtórzenia, wyliczenia są raczej banalne, tak jak sztampowe są personifikacja podmiotu lirycznego, porównania (korzenie splatające drzewa) i odejście od realizmu (jakimś sposobem drzewo samo wybiera sobie miejsce przesadzenia) - wiersz raczej pozbawiony jest ogólnie elementów fantastyki, trudno związać z tymi, które występują.
Co może się podobać, miałaś jakieś założenie, koncept na ten utwór i przedstawiłaś go tak jak uważałaś to za stosowne. Zresztą to debiut w tym dziale, należy się Tobie pewien "pakiet startowy" akceptacji, zrozumienia i szansy. Zatem akceptuje z 3, jednak mam nadzieję, że teksty tego typu nie będą u Ciebie standardem.

Pozdrawiam,
Stalówka