Sen i bajka

Tańczyłam na cienkiej
linii jak rozszeptane słowa
nieusłyszany śmiech
ciepło czerwcowego świtu

ze snu stałeś się bajką
bo przecież w dzień
się nie śni w dzień
chodzi się po chłodnej
łące pomiędzy kroplami
rosy rozbawionymi kwiatami

pomiędzy fałszem strun
głosu brzmi melodia
finałowy akt mojej bajki
czas rozpocząć epilog
pyłem uniesienia zarysować
cię w chorej wyobraźni

jeszcze jeden ruch strun
jeszcze jeden gest oczu
jeszcze jedno ukłucie serca
nim przyjdzie noc
noc przyjdzie i zabije bajkÄ™
ożywi sen.

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 21.05.2009r.

Ilveran 22 05 2009 (00:57:56)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Temat oklepany. Nie pokazałaś go tak, żebym była mile zaskoczona. Jeden wers mi się bodobał inny już nie. Więc uczucia mam mieszane. Początek mnie zraził tym tańczeniem na lini, później pojawił się element bajki, którym w sumie jest przesycony wiersz i troszkę mi banałem zaśmierdziało, ale ogólnie jest nieźle. Trójka.