Ściany głośniejsze od mojego życia

Użytkownik ocenił pracę na 6
Hey!

W swoim wierszu podjąłeś dyskusję z pewnym wyobrażeniem świata i podjąłeś walkę z kilkoma archetypami. Pierwszy to Bóg - Kreator. Ty kreatorem w swoim tekście uczyniłeś człowieka, wpisałeś dzięki temu w swój wiersz pewien rodzaj prometeizmu. Myślę, że nie chciałeś zaprzeczyć temu, że Bóg stworzył człowieka, ale dać do zrozumienia, że człowiek, jako tabula raza, kształtuje się sam - jego charakter, postawy.

W drugiej strofie poruszasz temat poświęcenia. Opisujesz to, że Bóg, ale i ludzie za nim często poświęcają się dla spraw i ludzi, którzy nie są tego warci (lub wydaje się, że nie są), ale paradoksalnie osiągają przez to zwycięstwo, którego symbolem jest zmartwychwstanie.

Ostatnia strofa to przemyślenia podmiotu lirycznego, które w pewien sposób go charakteryzują. Jest osobą, która ciągle rozmyśla nad tą tajemnicą człowieczeństwa, co może dziwić, ale on patrzy przekrojowo. Wybiega w przyszłość.

Bardzo dobrze operujesz językiem. Poruszasz się w obszarze ciekawych peryfraz, dobrych epitetów. Twoje spostrzeżenia są pełne, a układ wiersza zarówno treściowy jak wyglądowy bardzo przemyślany.