Sarah

I
Sarah jest małą żydówką
i wielką w tej małości

jej duże oczy podpowiadają
ustom jaką przybrać minę
kiedy słońce przestanie być
panem nieznajomym
i kiedy deszcz nie obleje
tylko zmoczy jak to w jesień

Sarah była małą i mądrą
aż słońce przesłoniły dwie wrony
i kiedy nauczyć ich chciała zabawy
z patykiem wtedy one
zmieniły kolor oczu wyprostowały się
i odleciały ognistą
różę roztaczając nad miastem

Sarah umarła jako
dziesięcioletnie dziecko
i gdy kamień spokojnym ruchem ręki
kładę na mogile ona dalej śpiewa i tańczy

chociażby w tym niebie i słońcu

II

Nigdy jej nie znałem i nie wiem jak
jej było na imię ale widziałem jej śmierć
na słabych z bólu rękach
nie znała wcześniej uczucia zdrady
nie nauczyliśmy-dorośli jej nigdy
co to ból cierpienie lęk pogarda
nietolerancja nienawiść faszyzm
więc jak musiało zaboleć ją to
co niepoznane?
III
Byłem na jej pogrzebie zapisałem wszystkie
słowa rabina nie zrozumiałem niczego
oprócz słowa miłość
i niech tak ona w mojej pamięci zostanie
niech na zawsze to ona się będzie kryć
pod tym pojęciem
IV
Sarah Estelle Herszpinger
zmarła w w pierwszych dniach kampanii
wrześniowej gdy samolot zrzucił bombę
na śpiącą podwójnie kamienicę

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 05.01.2010r.

Ancilla 08 01 2010 (18:52:56)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ciekawe, nie powiem, bo spodobało mi się już od pierwszych wersów. Spokojnie się czyta, ale za to można się porządnie wczuć. Płynę z tym wierszem, zastanawiam się nad losami małej bohaterki. Najbardziej ujął mnie pomysł-mała Sara, mała żydówka. Coś całkiem innego. Interesuję się religią żydowską, więc wiersz mnie pociągnął. Bezbłędnie, z pointą. Ode mnie 5

Imbir 08 01 2010 (15:09:20)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Piękna, ale smutna historia o życiu małej dziewczynki. Podchodzisz do tematu lekko, ale i zarazem poważnie, dzięki czemu praca od początku do końca utrzymuje należyty klimat. Trafny jest również podział w budowie, w tym wypadku naprawdę lepiej się czyta wiersz w taki sposób, niż gdyby miał być jedną, ciągłą, historią. Myślę, że na tego typu wiersze trzeba być naprawdę dojrzałą osobą, bo wielu odbiorców może podejść do tego jako do wiersza smutnego i nic poza tym. Lecz żeby zrozumieć jego istotę i przesłanie, trzeba naprawdę dobrze wniknąć w jego treść. Ja chyba nie potrafię tak dobrze tego zrobić, toteż dam 5.