Samotny akordeon

Wśród szeptu wiatru,
Co zawitał na bezdroża.
Na szlak bólu i tęsknoty,
Tam gdzie się życie kończy.

Siedzi chłopiec wystraszony.
Samotny wśród tych ludzi,
Którzy przyszli dziś na groby.

W jego dłoniach akordeon.
W sercu zaÅ› nadzieja.
Wiatr niesie melodiÄ™.

Smutną i żałosną,
Którą chłopiec gra.
Nikt na niego nie spojrzy.

Nikt siÄ™ nie zatrzyma.
Choć jest, nie widać go.
Choć gra, nie słychać nut.

Gdzie jest jego mama?
Ta która daje miłość i opiekę?
Gdzie jest jego tata?

Ten który uczy życia i niezależności?
Dlaczego siedzi tu sam,
WygrywajÄ…ce te smutne melodie?

Samotny akordeon pośród świec.
Opuszczony przez świat.
Pamiętany tylko w ten dzień.

Pełen wspomnień i tęsknoty.
Dzień Wszystkich Świętych.
Zaduszki.
Pamięć o tych co odeszli.

Ocena: 0
Liczba komentarzy: 0    
Data dodania: 11.10.2008r.