Głupie, głodne psy przywarły do mej nogi
i żaden nie rozumie żałosnej samotności,
że litość ze wzgardą miejsca pomyliły
i nic mej tkliwej struny nie poruszy.
Strach przeszedł obok, nic już tu nie wskóra,
sam cień zwątpił, czy stać ma dalej
jednak, gdy czasem mnie anioł ostrzeże
krzyczę z żalu, że mi czasu nie szkoda.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 5
Data dodania: 24.12.2008r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
wybacz, bo nie śpię całą noc, że komentarz nie będzie twórczy i długi. Po prostu ocena
gdy czasem mnie anioł ostrzeże krzyczę z żalu , że mi czasu i życia nie szkoda... jak dla mnie pasuje ;) ale sweet 5 ;)
Użytkownik ocenił pracę na 5
gdy czasem mnie anioł ostrzeże krzyczę z żalu , że mi czasu i życia nie szkoda... jak dla mnie pasuje ;) ale sweet 5 ;)
Strach przeszedł obok, nic już tu nie wskóra,
sam cień zwątpił, czy stać ma dalej - piękne :)
Pyza
24 12 2008 (12:30:59)
Bardzo dobry wiersz. PoruszajÄ…cy. 5
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46615 | Użytkownicy: 3570
Online(52): 39 gości i 13 zarejestrowanych:
dezerter89, Salem_de_Lincourt, Dawied, Sofie, Faun, Groszek, quovadis, Kamil M. Jaszczak, Matii01, TheAnka, mrrr, Kaj, sniadaniedolozka
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl