Rzeczywistość

Po szarym,zimnym asfalcie
Krocze Ja-w milczeniu
Przed każdym stawionym krokiem
odmierzam czas umarły
Me nogi nagie, zimne
Kroczą w zupełnej ciszy

Idą dumnie przez świat
świat-walczący przemocą
ZaczynajÄ… troszkÄ™ biec
by uciec od nienawiści
I biegnÄ… i biegnÄ…
przez walczącą rzeczywistość

Ludzie patrzÄ… jak na wariatkÄ™
wariatka-też chciałaby żyć
Zaczynają ją wyśmiewać
drwić z niej,wytykać palcami
RaniÄ… jÄ… mocno w pierÅ›
Widząc że ledwo żyje

Zostałam już całkiem sama
tylko Ja- niebiesko-czarna
Krążąca wokół swojej strefy
nieczystej,skażonej kłamstwami
CzekajÄ…ca na zbawienie
Choć jednego odcienia wiary

Ocena: 3.333
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 25.03.2009r.

KarolA_K 26 03 2009 (13:23:01)

Użytkownik ocenił pracę na 4
hmm.. ciekawy nawet podoba mi siÄ™ ;p

Ilveran 25 03 2009 (21:58:28)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Błędy. To jako pierwsze się rzuca w oczy. Po przecinku odstęp! I dawaj znaki interpunkcyjne konsekwentnie. Albo wszędzie, gdzie mają być, albo wogóle. Ogólnie treść taka sobie. Końcówka niezła, podoba mi się, wybija się z reszty, która jest trochę utarta, przewielana wiele razy, bo tak, to nie jest za dobrze. Trzy.

Ancilla 25 03 2009 (17:56:18)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Powtórzenia są zbędne, interpunkcja także. Jak już chcesz stosować znaki interpunkcyjne to staraj sie je odpowiednio rozmieszczać. Wiersz według mnie nie reprezentuje sobą niczego, co mogłoby mnie zadziwić. Zakończenie też do mnie nie przemawia.