Pseudonim: seska
Imię: Sylwia
Skąd: Kraków
O sobie: "Ciebie wołam, ale cisza i pustka dookoła" Niewidzialna, nieprzewidywalna, nieodgadniona, a przy tym zwyczajna jak filiżanka kawy każdego ranka. "I nawet, kiedy będę sam..."
Napisanych prac:
- wiersze: 121
- proza: 6
- publicystyka: 2

Średnia ocen: 4.4
Użytkownik uzyskał: 410 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Julia" 30.07.2011
"Nie spotkaliśmy się" 18.08.2011
"Do nieznanej mi kobiety" 26.12.2011
"Koniec lata" 13.09.2012
"Zakochana w Ikarze" 06.04.2009

Inne prace tego autora:
"Nie pamiętam" 10.01.2012
"Nieproporcjonalne zakochanie" 01.06.2009
"Aby" 13.02.2009
"Pierwszy grzech" 18.09.2011
"Wada wzroku" 07.10.2012


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Rozważna i romantyczna

Nie piszę tego dla ciebie lecz dla siebie która tobą będę chcę żebyś o nim zapomniała póki to jeszcze możliwe chcę byś nie podawała mu ręki gdy ktoś powie "to jest on, a to ona" i nie posyłała mu tego głupiego uśmiechu od którego miękną kolana Najlepiej nie idź w to miejsce przez jakiś czas ogranicz wyjścia a gdy już będziesz musiała opuścić mieszkanie staraj się liczyć płyty chodnikowe i broń Boże nie patrz mężczyznom w oczy bo nie umiem ci powiedzieć który to będzie Nie pytaj mnie dlaczego dobrze wiesz jak to się skończy ile razy możemy składać od nowa twoje serce nie myśl że cię lubię że podziwiam lub że żywię do ciebie jakieś inne ciepłe uczucia po prostu nie chcę cierpieć daj nam chwilę wytchnienia wiesz dobrze ile kosztuje odrobina szczęścia Wiem że i tak mnie nie posłuchasz zrobisz mi to znów znów się zakochasz nie życzę ci źle za każdym razem udaje ci się mnie przekonać że się uda niesamowite jest to twoje przekonanie że prawdziwa miłość jeszcze istnieje



Płeć: kobieta
Ocena: 5.75
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 10.10.2010r.

1     

Seba25091993 Użytkownik wpmt 18 07 2011 (22:36:45)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Witaj. Nie wiem dlaczego trafiłem na tą pracę dopiero teraz. Żałuję, że tak późno. Napisałaś to w magiczny sposób, który sprawia, że czuję się jakbym czytał o sobie, to wiersz o mnie... Czytam wiersz trzeci raz z rzędu i za każdym razem czuję coś innego. Najpierw był to smutek, bo wiem, że znów się zakocham i będę przez to cierpieć. Następnie czułem strach, że to znowu nadejdzie, że nie będę chciał tego zatrzymać, że nie potrafię. Zerwę różę i zacisnę dłoń, aż poczuję zapach mojej krwi. Ostatnie uczucie to pokora, akceptacja swojego losu, bo wiem, że muszę pogodzić się z tym, co nieuniknione; to, czym będę żył, by później dla tego umrzeć. Nie mogłaś ująć tego w innych słowach. Ten wiersz to narzekanie Twojego serca i wyrzuty Twojego sumienia. Dzięki nim ja usłyszałem swoje bicie serca i swoje pracowite sumienie. Padam do nóg i - dziękuję.

Keruz Użytkownik 08 11 2010 (00:15:35)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Pomysł świetnie wykonany, bardzo przemawia do czytelnika. Jedynie tytuł powinien byc inny bo ten jest już zarezerwowany dla innego klasyka literatury.

seska Użytkownik wpmt 10 11 2010 (19:32:31)
Tytuł to właśnie miała być taka mała gra z tym klasykiem :)

DamaKier Użytkownik wpmt 02 11 2010 (15:48:26)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Czytam ten wiersz i czytam. I jestem w szoku. Jest wspaniały. Niby prosty, bez zaskakującej pointy, bez poetyckich zawijasów, ale zachwyca. Świetny pomysł, świetny klimat. Jest niesamowicie skonstruowany, każda strofa jest genialna. Tak spokojne "po prostu nie chcę cierpieć" i przechodzi mnie dreszcz.

Akbar Użytkownik 14 10 2010 (11:10:11)

W pewnym momencie poczułem się, jakbym to pisał do Ciebie. Apel do samej siebie w tak pięknej formie to dla mnie dość niezwykłe "wydarzenie". Moim zdaniem najlepsza jest strofa druga.
Oceniłbym pracę na 5. Pozdrawiam!

AnonimowaFankaPoezji Użytkownik wpmt 13 10 2010 (17:58:30)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Łał.


Na początku wiersz do mnie nie przemawiał, ale z każdym wersem coraz bardziej popadałam w ten swoisty klimat. Teraz sądzę, że to genialny utwór. Napisałaś go takim specyficznym językiem, a mimo to nie zgubiłaś 'w praniu' innych uczuć - smutku itp. To jedna z najlepszych pozycji, jakie ostatnio czytałam. Niby klasyka: 'smutne o miłości', a jednak w przekazie zachowałaś świeżość i oryginalność. Za to wielki, wielki szacun:)
Najlepsza według mnie jest przedostatnia strofa.
Nie wiem, co jeszcze mogę powiedzieć o tej pracy. Jest genialnie. Gratuluję.



Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(51): 51 gości i 0 zarejestrowanych: