Rozważna i romantyczna

Nie piszę tego dla ciebie
lecz dla siebie która tobą będę
chcę żebyś o nim zapomniała
póki to jeszcze możliwe
chcę byś nie podawała mu ręki
gdy ktoś powie "to jest on, a to ona"
i nie posyłała mu tego głupiego uśmiechu
od którego miękną kolana

Najlepiej nie idź w to miejsce
przez jakiś czas ogranicz wyjścia
a gdy już będziesz musiała opuścić mieszkanie
staraj się liczyć płyty chodnikowe
i broń Boże nie patrz mężczyznom w oczy
bo nie umiem ci powiedzieć który to będzie

Nie pytaj mnie dlaczego
dobrze wiesz jak to się skończy
ile razy możemy składać od nowa twoje serce
nie myśl że cię lubię
że podziwiam
lub że żywię do ciebie jakieś inne ciepłe uczucia
po prostu nie chcę cierpieć
daj nam chwilę wytchnienia
wiesz dobrze ile kosztuje odrobina szczęścia

Wiem że i tak mnie nie posłuchasz
zrobisz mi to znów
znów się zakochasz
nie życzę ci źle
za każdym razem udaje ci się mnie przekonać że się uda
niesamowite jest to twoje przekonanie
że prawdziwa miłość jeszcze istnieje

Ocena: 5.75
Liczba komentarzy: 6    
Data dodania: 10.10.2010r.

Seba25091993 18 07 2011 (22:36:45)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witaj. Nie wiem dlaczego trafiłem na tą pracę dopiero teraz. Żałuję, że tak późno. Napisałaś to w magiczny sposób, który sprawia, że czuję się jakbym czytał o sobie, to wiersz o mnie... Czytam wiersz trzeci raz z rzędu i za każdym razem czuję coś innego. Najpierw był to smutek, bo wiem, że znów się zakocham i będę przez to cierpieć. Następnie czułem strach, że to znowu nadejdzie, że nie będę chciał tego zatrzymać, że nie potrafię. Zerwę różę i zacisnę dłoń, aż poczuję zapach mojej krwi. Ostatnie uczucie to pokora, akceptacja swojego losu, bo wiem, że muszę pogodzić się z tym, co nieuniknione; to, czym będę żył, by później dla tego umrzeć. Nie mogłaś ująć tego w innych słowach. Ten wiersz to narzekanie Twojego serca i wyrzuty Twojego sumienia. Dzięki nim ja usłyszałem swoje bicie serca i swoje pracowite sumienie. Padam do nóg i - dziękuję.

Keruz 08 11 2010 (00:15:35)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Pomysł świetnie wykonany, bardzo przemawia do czytelnika. Jedynie tytuł powinien byc inny bo ten jest już zarezerwowany dla innego klasyka literatury.

seska 10 11 2010 (19:32:31)

Tytuł to właśnie miała być taka mała gra z tym klasykiem :)

DamaKier 02 11 2010 (15:48:26)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Czytam ten wiersz i czytam. I jestem w szoku. Jest wspaniały. Niby prosty, bez zaskakującej pointy, bez poetyckich zawijasów, ale zachwyca. Świetny pomysł, świetny klimat. Jest niesamowicie skonstruowany, każda strofa jest genialna. Tak spokojne "po prostu nie chcę cierpieć" i przechodzi mnie dreszcz.

Akbar 14 10 2010 (11:10:11)

W pewnym momencie poczułem się, jakbym to pisał do Ciebie. Apel do samej siebie w tak pięknej formie to dla mnie dość niezwykłe "wydarzenie". Moim zdaniem najlepsza jest strofa druga.
Oceniłbym pracę na 5. Pozdrawiam!

AnonimowaFankaPoezji 13 10 2010 (17:58:30)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Łał.


Na początku wiersz do mnie nie przemawiał, ale z każdym wersem coraz bardziej popadałam w ten swoisty klimat. Teraz sądzę, że to genialny utwór. Napisałaś go takim specyficznym językiem, a mimo to nie zgubiłaś 'w praniu' innych uczuć - smutku itp. To jedna z najlepszych pozycji, jakie ostatnio czytałam. Niby klasyka: 'smutne o miłości', a jednak w przekazie zachowałaś świeżość i oryginalność. Za to wielki, wielki szacun:)
Najlepsza według mnie jest przedostatnia strofa.
Nie wiem, co jeszcze mogę powiedzieć o tej pracy. Jest genialnie. Gratuluję.