Rozpruty

Użytkownik ocenił pracę na 4
Nie odnajduję żadnej niepoprawności w kompozycji pracy. Wiersze wolne charakteryzują się dużą dozą samowoli w kreowaniu formy, która tutaj wcale źle nie oddziałuje na odbiór, powiedziałabym, że wręcz odwrotnie.
Motyw miłości, jednak podany w taki... mm intrygujący sposób. Ta obojętność podmiotu, machinalność działań, uczucia odłożone gdzieś obok. Serce usmażone z cebulką - wszystko to zawiera w sobie pierwiastek mroczności, który kształtuje pracę.

"poda mi je
i powie
smacznego !

ja je zjem
zawsze zjadam
i powiem
dziękuje !" - dobrze zastosowany paralelizm składniowy.

Zastanawia mnie ostatnie słowo "chce" - czy aby nie zgubiłeś w nim ogonka? Gdyż w tej postaci gubi sens w stosunku do poprzedniej strofy.

Poprawiam błąd przywołany przez mego przedmówcę.

O, zapomniałabym! Tytuł! On też zasługuje na chwilkę uwagi. Można go tu rozważyć na dwa sposoby. Po pierwsze dosłownie, w stosunku do treści pracy, lecz myślę, że właściwsze jest tu rozdarcie emocjonalne podmiotu.

Prostota słowa czy sposobu ujęcia myśli wcale nie musi oznaczać słabości wiersza. Myślę, że jesteś tego świadom. Dlatego ode mnie dobra czwórka.

Po co tak bardzo rozdrobniona wersyfikacja? Zdecydowanie nie zachęca do czytania. W tym tekście nie ma nic ciekawego, żadnego motywu, dobrej myśli, wszystko to gdzieś już było i nikogo nie zainteresuje. Popracuj nad tematyką swoich tekstów, jeśli Cię coś zainspiruje, zapisz swoją najlepszą myśl, jaka przyjdzie Ci do głowy. Zagęść wersyfikację, uciekaj od nudy i pamiętaj, że spację stawiamy po znakach interpunkcyjnych, nie przed (tutaj masz przez wykrzyknikami).