Pytasz co u mnie? Wietrze, stary przyjacielu…
Egzystencjalny dualizm, cóż nowego.
Nostalgia kurzy się po kątach,
euforia wyciera różowe okulary.
A w kominku jeszcze pali się wspomnienie dzieciństwa.
Cyferblat wciąż kocha się w szybkim pędzie minut.
Wczoraj kruczoczarne włosy, dziś siwa broda.
Vanitas vanitatum et omnia vanitas czy panta rhei?
I tak wszystko zmierza do plus nieskończoności.
Tyle lat żyję na tym świecie, a wiem, że nic nie wiem.
Gonię wciąż za nauką, i tak
nigdy nie dotknę precyzji materii,
nigdy nie poczuję precyzji zapachu,
nigdy nie zobaczę precyzji obrazu.
Jestem potężny w swoim ograniczeniu.
A jednak – cogito ergo sum.
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 7
Data dodania: 11.06.2011r.
Powinno być "Egzystencjalny dualizm" zamiast "Egzystencjalne dualizmy"
Użytkownik ocenił pracę na 5
Niesamowicie lekko napisany wiersz w stosunku do bagażu, który ze sobą niesie. Moja pierwsza myśl, nieodzowna podczas czytania. Bardzo pozytywna zresztą. Pozytywnie też odczuwam całość, mimo jakiejś nostalgii, mnogości zapytań, niepewności podmiotu, co do słuszności wyboru którejś drogi spośród wielu przez podmiot przytaczanych. Przewija nam się Kohelet ze swą marnością i przemijalnością, Heraklit z niestałością, Sokrates miłujący i stawiający ponad wszystko mądrość, by spocząć na najpewniejszej z teorii, tej "nie do obalenia" i jednocześnie najprostszej, Kartezjusza. Świadomość niezdolności do bycia idealnym określa podmiot, jest jego wyznacznikiem, jednak nie oddziałuje na niego negatywnie.
Świetna praca metafor, zwłaszcza ta z cyferblatem oraz pierwsza strofa. Ze spraw technicznych: 1) Egzystencjalny dualizmy - chyba egzystencjalne (one) dualizmy oraz 2) Vanitatum et omnia vanitas - nie pożarłaś czasem Vanitas z początku?
Co do środków, myślę, że warto jeszcze podkreślić anafory w trzeciej strofie. Ładnie się komponują. Za całość masz ode mnie 5.
Dziękuję Subtelny Demonie. Co do "Egzystencjalnego dualizmu", to wkradła mi się przypadkiem literka "y", prosiłabym redaktorów o poprawę. Również prosiłabym o dodanie "Vanitas" na początku łacińskiego zwrotu - "Vanitas vanitatum et omnia vanitas". Pośpiech nie służy poetom, jak również roztargnienie ;-)
Pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję :)
Dodam jeszcze, że być przez człowieka nieidealnym jest na swój sposób urocze a zarazem ubogaca człowieka. Powoduje, że nie jest on monotonny.
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46615 | Użytkownicy: 3569
Online(49): 39 gości i 10 zarejestrowanych:
dezerter89, Salem_de_Lincourt, Dawied, PookyFan, Sofie, Faun, Zoso, Groszek, Constance Trentham, Khelben
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl