Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

kajcio2000

Pseudonim: kajcio2000
Imię: Kajetan
Skąd: Leszno
O sobie: Samotność jest piękna, kiedy jesteś w zgodzie z samym sobą...

Napisanych prac:
- wiersze: 86
- recenzje: 2

Średnia ocen: 3.8
Użytkownik uzyskał: 248 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Wzburzone morze" 24.08.2009
"Muzo" 19.09.2010
"Stygmat" 30.12.2009
"Uważaj na siebie" 24.08.2009
"Na kolana" 01.03.2010

Inne prace tego autora:
"Jestem blisko Ciebie" 16.07.2009
"Spójrz w swoje oczy" 15.02.2010
"Zbyt wiele emocji" 12.10.2009
"Zagubione ptaki" 05.11.2009
"Życiowa esencja" 13.12.2009

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem głodna" - .moniaa. - 6
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Nic się nie stało" - quovadis
"Jestem głodna" - .moniaa.
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Medulla oblongata - core..." - quovadis

Rozmaitośći życia

Spędzam bezsenne noce
Rozmyślając nad sensem istnienia
Penetrując swoje własne życiowe doznania

Spoglądam na białe chmury
Czując się jakby anioł
Lecz pogrążony w ciemności własnej samooceny

Zbierając za każdym dniem
Swoje własne owoce podległości innym
Umieram patrząc na własny krzyż
Widząc że nie dam rady go podnieść

Znowu schodzę na ziemię
I zanikam we własnej błogiej nieświadomości
By poczuć się niczym noworodek
Choć po chwili się budzę
Z neutralnym zachowaniem
Znikam w czeluściach cierpienia

Po prostu wiem że mnie już nie ma
Choć nadal czuję zimny oddech życia
A wiec czy ja żyję
Czy tylko błąkam się po pustyni życia
Szukając wreszcie sensu
Szukając w sobie człowieczeństwa

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 15.10.2009r.

maszróm 15 10 2009 (22:35:15)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Dużo literówek. Wiersz bardzo osobisty, prywatny, obnażasz swoje przemyślenia, zawartosć swojej głowy przede mną, przed różnymi ludźmi. Szczery, to czuć. Podmiot liryczny to człowiek, który skłania się do przemyśleń, będąc w otoczeniu natury najprawdopodobniej. Odkrywa przed sobą samym swoje problemy, swoje rozterki, rozważa wszystko na spokojnie. Rozważa także temat śmierci. Próbuje wszystko ogarnąć, po części za pomocą rozmowy z samym sobą, po części problemy wynosząc na łono natury i szukając rozwiązania na niebie... Widzę w tym wierszu taką śmierdzącą prostotę, takie bezpośrednie manifestowanie siebie, swoich problemów... Kolejny dobry wiersz. Nie mam nic do zarzucenia, nie ma tu innowacji, ale jest po prostu dobra, porządna, solidna, mięsista treść.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Rozmaitośći życia

Rozmaitośći życia