Rozdwojenie (bo)jaźni

Użytkownik ocenił pracę na 3
Widać, że rękami i nogami zapierałaś się, by nie tknąć banału (to trudne w miłosnej tematyce). I są momenty dobre, ale niestety chwilami zamoczyłaś pióro w tandecie. Najbardziej to widać w końcówce. Szczerze - spalona. Prosta do przewidzenia, nie zachwycająca, no i pokazująca to co nam pokazują telenowele - w sumie temat całego utworu przypomina takiego harlequina - kocham go, on kocha mnie, ale kocham też tamtego i on też mnie kocha... brakuje tylko, żeby oni się nawzajem kochali... Ta 'fabuła' sama w sobie gryzła banałem. Jednak, jak wspomniałam na początku były też dobre momenty. Np. spodobał mi się ten fragment: "podejmowanie to najtrudniejsza część decyzji", albo: "zbyt zachłanna na rezygnację". Końcówka na prawdę okropna. To ostatnie słowa wiersza, które najbardziej zapadają w umyśle, dlatego też powinny wywrzeć jak najlepsze wrażenie. Twoja końcówka psuje wszystkie dobre emocje wytworzone poprzedzającą ją treścią. Widzę, że masz smykałkę do metafor, dlatego też pracuj, pracuj, bo talent moja droga masz ogromny, tylko Cię wyszlifować.