Zaprogramowane by żyć
Z kartą pamięci
Krótkotrwałej
W tym bezludnym
Mieście złudzeń
ObijajÄ…c obcasami
DymiÄ…ce chodniki
W swej dzikiej pogoni
Za kubańskim cygarem
Lecz któregoś dnia
UjrzÄ… swe odbicie
W jednym z wieżowców
I zobaczą garbatą postać
Z wytartymi obcasami
Dziękującą
Za kromkÄ™ suchego chleba
Ocena: 4.833
Liczba komentarzy: 5
Data dodania: 07.12.2008r.
Poruszający i bardzo realny wiersz. Maluje szarą, zwykłą, ale przykrą codzienność. Zaczarowałeś mnie,nie mam siły wypowiedzieć niczego innego, jak: pisz więcej.
;]
Jedyne co mi się nie podoba to ten podział. Źle sie czyta, trudno zrozumieć ....
smutne ale podoba mi się. Mówi prawdę w dość brutalny sposób. Daję 6 ;)
Jest dość dobry, ale przede wszystkim proponowałabym podział na strofy, bo tu się pogubić można.
Mądry wiersz, niestety przedstawiający rzeczywistość...
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7868 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1644 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46615 | Użytkownicy: 3569
Online(41): 34 gości i 7 zarejestrowanych:
dezerter89, Salem_de_Lincourt, Dawied, Darksio, PookyFan, Totek, Ell003
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl