Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

fao

Pseudonim: fao
Imię: Sebastian
Skąd: Kraków

Napisanych prac:
- wiersze: 4

Średnia ocen: 4.1
Użytkownik uzyskał: 14 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Requiem" 31.01.2010
"Pierwszy" 31.01.2010
"O kobiecie" 31.01.2010
"Do Ciebie" 31.01.2010

Inne prace tego autora:
"O kobiecie" 31.01.2010
"Do Ciebie" 31.01.2010
"Requiem" 31.01.2010
"Pierwszy" 31.01.2010

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Jestem głodna" - .moniaa. - 6
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Nic się nie stało" - quovadis
"Jestem głodna" - .moniaa.
"Czyś nas stworzył?" - Dawied
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Arkanum" - Salem_de_Lincourt
"puzzle" - Wojtex81
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Medulla oblongata - core..." - quovadis

Requiem

Spłonąłem jak świeca,
Stopiony bez kształtu,
I proszę, obiecaj!
I bądź tu, i ratuj!

Ten ogień mnie strawił,
To gorączka twej dłoni,
To zapach twój sprawił,
Że ginę w pogoni.

I powiesz mi przecież,
Że piękne, co czuję
Lecz proszę cię, zabierz,
Eter, który mnie truje.

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 3
Data dodania: 31.01.2010r.

enn 21 02 2010 (22:21:50)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Wiersz dosłownie mnie powalił. To niesamowite z jaka lekkością piszesz. Jakie dobierasz słowa, proste- aczkolwiek zniewalająco głębokie, pełne żaru. Czytałam 5 razy i za każdym razem wydawał mi się ciekawszy, mądrzejszy, szczery...aż wreszcie poczułam, że jest po prostu piękny.

maszróm 01 02 2010 (10:33:49)

Użytkownik ocenił pracę na 5
A mnie niezwykle się podoba z jaką lekkością używasz rymów! Z tą samą lekkością dociera ten wiersz do mnie. Typowo smutny wiersz, dobre metafory. Czytając go, pomimo, że nie użyłeś archaizmów mam wrażenie, jakbym czytała jakiś psalm, tudzież tekst zwiazany z muzyką dawną. Prosisz o pomoc kogoś bliskiego - być może przyjaciela, być może Boga. Robisz to z niezwykłym wyczuciem. Metafory dodają uroku.

Imbir 31 01 2010 (22:32:14)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Strofa druga i ostatni wers strofy ostatniej jest wyrwany z rytmu. Nie mniej, podoba mi się zamysł autora, treść i klimat, w jakim wiersz jest zachowany. Z łatwością odczuwa się smutek podmiotu lirycznego, wręcz żal i apogeum uczuć. Ciekawe porównania, ciekawe wezwania do bohatera lirycznego. Prosty język, ale i interesująca budowa. Rymy nie są budowane na siłę, więc widać, że trochę autor ten tekst przemyślał. 4.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Requiem

Requiem