Reminiscencje

Użytkownik ocenił pracę na 6
Z konieczności przyczepienia się do czegoś, w czwartym wersie jest literówka i wartość ma dopisane "c" na końcu;) Tyle z moich narzekań. Bardzo podoba mi się ten wiersz. Jest oryginalny i w swojej prostocie bardzo poetycki, niemal rzucający urokiem na kolana. Ostatni jego wers jest fenomenalny, takie złamanie się, a słowo "beczeć" w tym przypadku bardzo pasuje, podkreśla sytuację. Widzę wszystkie obrazy, które przekazują poszczególne wersy, potrafię je sobie wyobrazić. Właściwie każde słowo wygląda na odpowiednio wyważone, a utwór na cholernie doszlifowany, prawie perfekcyjny. Chłodny intelektualizm, jak napisał Aubrey, jest zjawiskiem niemal fascynującym w poezji, bo mimo wszystko tyle w nim uczuć i emocji, tak bardzo można w nim wszystko pokazać, odbierając niemal wszystko. Brawo.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Naprawdę dobry wiersz! Mile mnie zaskoczyłaś, bo pomimo skąpej treści, można w całości doszukiwać się ciekawych interpretacji, które nieraz zaskoczą analizującego ten tekst. I nieprawdą będzie, gdy ktoś powie, że interpretacja jest tylko jedna. Istnieją ich nieskończone ilości i każda jest tak samo prawdziwa, ale mało kto trafia w zamysł autora/ autorki. Tutaj długo trzeba by było doszukiwać Twojej myśli przewodniej, może to też wina całodniowego zmęczenie, ale i tak wiersz chwyta za serce. Bije od niego chłód, albo chłodny intelektualizm, który strasznie sobie cenię w poezji. Wodzisz czytelnika za nos, co też jest z jednej strony odważne, z drugiej przyciągające do wersów posunięcie. Obyś pisała więcej takich "mądrych" utworów(potraktuj to jako komplement). Zasłużona piątka.