Pseudonim: bukaj keref
Imię: Kuba
Skąd: Toruń
Napisanych prac:
- wiersze: 79
- proza: 3

Średnia ocen: 4.9
Użytkownik uzyskał: 441 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Człowiek ósmego kręgu" 23.10.2013
"Widowiska" 12.01.2014
"Pytania retoryczne, czyli..." 20.01.2014
"Prosta diagnoza człowieka" 09.02.2014
"Porównanie międzygatunkowe" 18.02.2014

Inne prace tego autora:
"Wskrzeszenie Łazarza" 02.04.2014
"Autobus" 26.11.2013
"Pogrzeb" 24.11.2013
"MATRIX" 11.01.2014
"Pieśń archaiczna o..." 18.12.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

***(Ręce poszukujące...)

Ręce poszukujące wśród rozmytych konturów ostatnich linii kształtu linii dłoni nieziemskich ciepło które przybliża w mroku uczuć bezwolnych i brak obaw znaczący pewność przyszłego lęku potem chwila spokoju pod zmęczoną powieką pod twoimi palcami chwila która umiera wreszcie powrót leniwy kłujący jak zwątpienie ręce nasze niepewne nasze ręce splątane i ty która już z dala widzisz o co cię pyta wzrok przyziemnie bezradny umęczona źrenica Czy uczucie w złudzeniach pozostaje uczuciem



Płeć: mężczyzna
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 30.06.2015r.

1     

patrykov18 Redaktor 21 08 2015 (19:47:14)

Użytkownik ocenił pracę na 4

Witaj.
Jako iż zostałem wepchany do Twojego utworu, tak i jestem :)
Pierwszą niuansem, który rzuca się w oczy to powtórzenie słowa "linii" drugim wersie. Zapewne był to błąd przy przepisywaniu wiersza.
Momentami mam wrażenie że mnie przytłaczasz, że Twój utwór za bardzo przyśpiesza, nadaje sam sobie rytm, któremu nie w sposób nadążyć. Mogłeś również postawić na nieco mniejsze wersy, by "tchnąć" w czytelnika oddech, by mógł na moment się zatrzymać, zastanowić. Tempo - na miarę medalu olimpijskiego.
Wiersz oparty na przenośniach, zbudowanych w sposób zdumiewający jak ta:
potem chwila spokoju pod zmęczoną powieką
pod twoimi palcami chwila która umiera

Zdecydowanie wizytówka Twojego utworu.
Jak wcześniej wspomniałem, mamy zbyt mało czasu na przemyślenia czytając Twój wiersz, jednakże wynagradzasz nam to mistrzowskim zakończeniem. Myślą, która sama w sobie jest tajemnicza.
Wiersz ma ogromny potencjał. Najważniejsza jest Twoja wizja.
4.
Pozdrawiam, Patryk :)


bukaj keref Redaktor 21 08 2015 (20:10:30)
No cześć. :)
Te "linie" to celowe powtórzenie. Tempo miało być zabójcze, bo i ten wiersz miał być opisem przytłaczającej atmosfery chaosu, a potem raptownego opadania w sen, letarg, w końcu wreszcie - przebudzenia. Stąd uczucie, jakbyś gnał, pędził przez utwór, by zatrzymać się na dwóch zacytowanych przez Ciebie wersach.
Dzięki za ocenę.
Pozdrawiam, Kuba XD


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(57): 57 gości i 0 zarejestrowanych: