Razem pokonamy strach

boisz siÄ™ nieba
papierowych samolotów
a przecież one
nie zranią cię w głowę
to ty głową je zmiażdżysz


wokół widzianej stonogi
zatoczyłeś koło
z obawy przed ciosem
pięćdziesięciu ze stu nóg
będących połową
czubka twego buta


chciałeś latać
lecz jak to uczynisz
nie stając się wcześniej sójką?
samolot lecieć będzie obok
a długim ubieraniem piór
stracisz czas na obiad
pozostanie ci stonoga


świat cię wojuję
więc lepiej
weź mnie za rękę

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 08.06.2009r.

Poczwarka 09 06 2009 (14:16:20)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Urzekający, nakłaniający do przemyśleń. Lekki przekaz czegoś większego, oryginalny temat. Słowem, bardzo mi się podoba. Lubię takie wiersze. Jak nic zasługuje na 5.

maszróm 09 06 2009 (09:01:24)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Genialny. Czuję klimat. To ma wielki klimat, kojarzy mi się... z pianką spijaną z kawy. Kwestia opisowa genialna, piękna, reszta także mi się podoba. Chociażby sens i przekaz wiersza. Jestem za.