Raport

Masz rację co do wszystkich uwag, cieszę się,że zauwazyłeś kontrast miedzy światem pozorów i zimna a ciepłym, ludzkim istnieniem, Camus skojarzył mi się z pesymizmem:) pozdrawiam

Użytkownik ocenił pracę na 5
Tytuł dużą; nie powielamy tytułu -tyle, jeśli chodzi o korektę.
"jak u Camus" myślę, że nazwisko autora słynnej Dżumy można odmieniać w języku polskim zgodnie z jego zasadami - zresztą aż nasuwa się: jak u Camusa.

"urzędnicy krętych korytarzy
błądzących z podaniami o miłość" - w potoku słów umknęło Ci gdzieś orzeczenie a z nim cały sens. Podejrzewam, że zamiast błądzących miało być "błądzą", jednak to tylko moje logiczne wyjaśnienie całej sytuacji i byłoby miło, gdybyś odezwała się do mnie w sprawie korekty tegoż uchybienia.

Zacznę od końca, gdyż koniec wydaje mi się najbardziej ludzki, ciepły, ujmujący. Oderwany od zlodowaciałego świata. Podoba mi się koncepcja pracy oparta na urzędowości, ogólnie pojętej administracji w jej znaczeniu zarządzającym.

"epidemia samotności
nie kończy się
jak u Camus" - (już nie czepiając się tego "a") zaczarowałaś mnie tym fragmentem. Bezpośrednio trafiasz do czytelnika, jednocześnie obrazując jednym, małym porównaniem ogrom wyobrażeń, skojarzeń. No i sam Camus. Dla mnie rewelacja.

Klimat pracy na pewno nie mroczny. Już raczej neutralny.
Dobra kompozycja.

5 będzie.