Ranem

Podoba mi się twoje podejście, a dokładnie to, że poprawiłeś mnie - redaktora. Co do podmiotu lirycznego to miałem na myśli pierwszą strofę, ale wyszło jak wyszło (tak niekiedy u mnie działają skróty myślowe). To, że podmiotu lirycznego nie powinno się utożsamiać z autorem traktuję dość luźno, bo sam piszę wiersze niemal zawsze w pierwszej osobie, a poezja w mniejszym czy większym stopniu wyraża odczucia i przemyślenia autora. Tak czy owak prawda, nie powinienem tego robić i jeszcze raz dzięki za zwrócenie uwagi ;)

Bardzo podoba mi się twoja recenzja. Szczególnie przypadła mi wskazówka dotycząca przecinków w trzeciej strofie - dziękuję, myślę, że się poprawię. Za to ''dość nietypowym zabiegiem'' uważam za pozytyw, a powtórzenie słowa ''chyba'' i zamknięcie go za każdym razem w nawias... może już niekoniecznie za taki, ale jest to w pełni przemyślany i zaplanowany zabieg. Nie jestem pewien, co do tego czy burzy rytmikę, ale wiem, że do tej przykładam bardzo mało uwagi podczas konstruowania wierszy, co też też doskonale widać w ostatnich trzech wersach tego o tam, wyżej :) (a co też nie uszło twojej uwadze) Podoba mi się. Podoba, co tutaj wymościłeś, jednak chciałbym zwrócić uwagę na pewien błąd vel. nieścisłość: podmiotu lirycznego nie powinno się utożsamiać z autorem, nawet jeżeli wskazują na to jednoznacznie nakładające się z treścią utworu noty biograficzne [tegoż] i/lub ujawnienie się podmiotu lirycznego następuje już w pierwszej strofie, a nie jak podałeś dopiero w drugiej - gwoli ścisłości. Dzięki za plus (za uwagę w ogóle) i polecam się na przyszłość. :)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Zauważyłem, że przypodobałeś sobie nawiasy, które są dość nietypowym zabiegiem i mam wobec niego mieszane uczucia. W tym wypadku uważam, że trochę przesadziłeś z (chyba) pustą (chyba) przestrzenią bo zastosowanie nawiasu burzy trochę rytmikę i ciężej się skupić na treści. Pierwsza zwrotka to apostrofa, podejrzewam, że zwrot do kobiety, ale nie jest to bezpośrednio powiedziane. W drugiej strofie podmiot liryczny (w tym wypadku tożsamy z autorem przez użycie formy w pierwszej osobie) stawia pytanie retoryczne rozłożone na cztery wersy co stanowi jednocześnie przenośnię - dobry zabieg. Następna strofa już leży rytmicznie. Między 'chciałbym snuję domniemam' bardzo mile widziany byłby przecinek bo inaczej ciężko się czyta, a powinieneś go zastosować tym bardziej, że ogólnie stosujesz interpunkcję. Ta strofa jest na prawdę filozoficzna nie mówiąc już o puencie, którą ciężko tak po prostu zrozumieć. Zastanawiam się nad poprawnością słowa człowieczeniu, ale jako autor masz prawo do takich zmian. Jakoś nie szczególnie zachwycił mnie ten wiersz. Z plusem