Pseudonim: dusfluran
Napisanych prac:
- wiersze: 69

Średnia ocen: 5.4
Użytkownik uzyskał: 206 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Krematorium słów" 02.12.2011
"***(Ochrzcili go)" 21.12.2011
"O naszym Spartakusie" 14.01.2012
"Bo kiedyś znałem..." 28.01.2012
"Akupunktura kochania" 07.02.2012

Inne prace tego autora:
"Bruzda" 05.06.2012
"Pogorzelisko" 18.07.2012
"Ja się tylko pomyliłem" 03.02.2012
"W poszukiwaniu portu" 06.08.2014
"Jabłka bez cynamonu" 11.02.2012


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Pytania pewnych wieczornych dryfowań

napiszę o tobie wiersz którego aktem pierwszym staną się pożółkłe liście a także miłość w opustoszałym motelu tuż przed drugą namalowana przeze mnie na powierzchni twoich ud napiszę o tym czy cię pokocham skoro każdy wers jest pokryty obfitą warstwą bluszczu i o tym czy dotykam jeszcze ciebie czy już wanny pełnej krwi i czy nie wierzę bardziej w szarobure zdjęcia niż w twoje opowieści o zsiadłym mleku zsiadłe mleko nie jest tworzywem romantycznym acz w twoich ustach przybiera postać ostatecznych drabin z tego wynika że kiedyś opowiemy sobie o śmierci niczym dwójka zbłąkanych emigrantów niczym wyjące wilki podczas pełni Margaret jutro wigilia a nam brak nawet papierosów brak nam zadawania sobie nowych śmierci nie wiem już nawet czy nasza miłość stanie się ziarnem w młynie a może milczeniem ludzi przemierzających bulwary nowojorskie a co jeśli się okaże że grotów strzał ani rozlanej kawy nie ma a my nie zamieszkamy pewnego mglistego wieczoru w kamienicy z plakietką do rozbiórki dlatego proszę cię Charlotte zróbmy sobie jakąś krzywdę jak para zwierząt która przestała przemawiać ludzkim głosem



Płeć: mężczyzna
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 16.09.2013r.

1     

RattyAdalan Użytkownik wpmt 17 09 2013 (18:25:57)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Witaj. Dawno Cię nie było na portalu. Brakowało mi Twoich wierszy i to strasznie! Cieszę się, że znów mogę czytać jeden z Twoich utworów. Masz naprawdę niesamowity styl i szczerze inspirujesz mnie. Dzięki Tobie zaczęłam swój cykl "Rozmowy nocą", które będą motywem przewodnim mojego drugiego tomiku. A wracając do Twojego wiersza.
Podoba mi się obraz jaki budujesz. Charakterystyczny dla Ciebie i Twoich wierszy. Wyrobiłeś sobie już rozpoznawalny styl. Ten wiersz wydaje mi się nie wiem dlaczego, ale dojrzalszy od wcześniejszych, które czytałam. Bardziej taki męski. Nigdy nie mam uwag do Twoich wierszy, ale nasunęły mi się tym razem dwie.
"z tego wynika że kiedyś opowiemy sobie o śmierci niczym" - wydaje mi się, że lepiej "niczym" czytałoby się, gdyby było w linijce niżej.

"brak nam zadawania sobie nowych śmierci " - a w tym wersie usunęłabym "nam", gdyż tworzy niepotrzebne powtórzenie i wynika według mnie z kontekstu.

Więcej uwag nie mam. Wiersz jest świetny.

Pozdrawiam, R.A.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(48): 48 gości i 0 zarejestrowanych: