Puste słowa

Dziś, spróbuję może nieudolnie,
wyrazić pustkę pustymi słowami,
najpierw...

Spojrzę za okno, za którym pali się noc.
Czuję jak cisza stygnie jej tęsknotą,
hałas ballady na strunach zagranej,
stłumi doznanie – warga nawet nie drgnie.

Ckliwie... niepotrzebnie.

Mysz, z swego wiejskiego gniazda, nie wyniosła młodych.
Ślepa przyszłość mozolnie próbuje uciec,
zamknięta w czterech ścianach padnie.
Ach, gdyby skrócić męczarnie i skręcić kark?
A może rozgnieść butem, niech jej krew użyźni ziemię
i pozostanie na zawsze w pustym dole?

Pytanie – co ma noc do tego?

Odpowiem szeptem, ze Å‚zami w oczach.
Noc ciemna nie pozwala zapomnieć,
że pod trzewiami, nim się rozleją w ciasnym grobie,
wciąż jest pustka – niewypełniona doznaniem.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 04.09.2009r.

aubrey 05 09 2009 (13:28:37)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Poważny tekst, jak już pisałem, bardzo trudny w zrozumieniu. Wprawdzie mogę dostrzec wiele znaczących elementów, o których pisałeś, jednak przy bardziej szczegółowej interpretacji człowiek może się naprawdę zagubić. Dla mnie to wiele znaczy, bo każdy tekst powinien mieć więcej lub mniej niedosłowności w sobie, to decyduje w dużej mierze o tym, jak postrzegamy, jak czujemy dany utwór. Delikatnie zarysowałeś to, co chciałeś ukazać, wprowadzając elementy tęsknoty i głębokiej nadziei. Mało kto z taką prostotą opisałby niektóre sprawy, które Ty tu poruszyłeś. Osobiście zmiażdżyła mnie czwarta strofa, w której pokazałeś swoje mistrzostwo pisarskie. Oczarowałeś mnie tym wierszem. Niewielu potrafi tak pisać. Pięć z plusem.