Pseudonim: jazzu
Imię: Dawid
Skąd: Poznań
O sobie: Nie ufaj mi, nie znam(y) się.
Napisanych prac:
- wiersze: 340
- proza: 11
- publicystyka: 17

Średnia ocen: 4.7
Użytkownik uzyskał: 1182 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Podróż z Hermesem" 23.04.2009
"Nie sypiaj z byle kim" 28.04.2009
"Z życiem trzeba się..." 09.05.2009
"Boskie dzieciństwo" 21.05.2009
"Curriculum Vitae" 05.06.2009

Inne prace tego autora:
"Wysypane uczucia" 25.10.2009
"Codzienność po 8:56" 11.04.2010
"Divide et impera" 23.09.2010
"Podałem ci rękę" 05.12.2010
"Życiowa wyprawa" 01.11.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Przyziemność szczęścia

a dzisiaj zgaszę sobie słońce w popielniczce tafli jeziora pstryknięciem zatrzymam ptaki niech zastąpią chmury ostatnimi czasy mam dość deszczu te krople na okularach strasznie mnie irytują chociaż patrząc przez kalejdoskop nie zauważam niedoskonałości wraz z klaśnięciem rąk cień umiera nigdy nie lubiłem gdy mnie śledził gdy wychodził spod nocnej lampy potrafił nieźle przestraszyć znudziła mi się też tęcza droga do garnuszka z marnością była nieprecyzyjna więc po co komu zamiast szukać szczęścia w niebie spójrz na ziemię może leży między płytkami chodnika i czeka na podniesienie



Płeć: mężczyzna
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 10.07.2009r.

1     

jazzu Użytkownik WPMT 11 07 2009 (12:03:14)

Spoko:)

aubrey Użytkownik wpmt 11 07 2009 (10:39:04)

Przepraszam Cię jazzu że piszę o Tobie jak o kobiecie. Coś mi się poplątało

aubrey Użytkownik wpmt 11 07 2009 (10:32:34)

Poczułem się jak małe dziecko, które jeszcze nie zna świata. Dlatego też słucha bardzo mądrej kobiety, która wszystko, krok po kroku mu wyjaśnia(sprostowanie: podmiotem jest mężczyzna, to, co żem wcześniej napisał, to tylko moje przekręcone myśli). Aż mnie dreszcze przeszły. Trzeba przyznać, że wiersz bardzo, ale to bardzo dobry. Każda strofa, pozornie inna od poprzedniej, zmierza to jakże banalnego, jakże mało odkrywczego, a przez to pięknego zakończenia. Nie sądzę by analiza tego utworu była potrzebna, bo jest on przykładem, że prostotą można pisać pięknie. Stworzyłaś niezwykle interesujące metafory, dzięki którym czytelnik wyobraża sobie wszystko, wyobraża to, co podmiot chciał przekazać, wyobraża budzący się do życia świat stworzony z Twoich słów. Trudno jest poszukać w takim uniwersalnym tekście czegoś jeszcze się doszukać, być może nie warto. Kto tam to wie. Dwuznaczne jest zakończenie w pewien sposób, ciekaw jestem czy ktoś też to ujrzy. Cały tekst mnie zachwycił, poraził tym wszystkim, co tak usilnie szukam w poezji innych ludzi. Dziękuję Ci.

maszróm Użytkownik 10 07 2009 (21:12:24)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Początek bardzo bajkowy. Trzecia zwrotka - dwuwersowa - się mi się nie podoba, totalnie nie pasuje do całości. Motyw z umieraniem cienia trafiony. "potrafił nieźle przestraszyć" - za banalnie brzmi, za prosto, za głupawo wręcz. Reszta - w miarę. Szkoda,że nie było w klimacie początku, bo byłoby jeszcze lepiej.

DonVendetta Użytkownik 10 07 2009 (19:51:48)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Jak na razie, to jest jedyny porządny wiersz, który dzisiaj przeczytałem. Bardzo ładnie napisane. Na pierwszy rzut oka, wygląda banalnie, ale do banalnych on nie należy. Kurczę, co tu jeszcze można dodać?? Chyba tylko to, że masz 5 :D. Oby tak dalej. Pozdrawiam DV


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68308 | Użytkownicy: 12452
Online(27): 27 gości i 0 zarejestrowanych: