Przystanek

Przestanek życia zatrzymał czas,
Stoi na peronie sam,
Zamarzły jeziora, nie szumi las,
Wciąż czekam tam.

Tam gdzie zaczyna się koszmar życia,
Gdzie szukasz ratunku,
Gdzie pojawiają się destrukcyjne przeżycia,
Które są przyczyną buntu.

Stoisz i czekasz bezradny,
niczym bezbronne zwierze w klatce.
Świat bez uczuć szkaradny,
Zamknął nas wszystkich w pułapce.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 09.02.2009r.

aubrey 09 02 2009 (17:33:20)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Mogłabyś popracować nad tym wierszem więcej. Wygląda ładnie, jednak rytmika jest zaburzona i to trochę denerwuje. Rymy w niektórych miejscach tak jakby były na siłę, jednak całość prezentuje się nawet dobrze.