Przez dziurÄ™ w swetrze

Powietrze
CzujÄ™ je przez dziurÄ™ w starym swetrze
Naciągam wyżej za uszy
Śmiech klauna w mej głowie
Jak odgłos skrzekliwych wron

Chłód nocy
Ktoś w półcieniu kroczy
Odgłos duszonych maleńkich kotów
Kałuża przemoczonych butów w przedpokoju
Słowa pisma w kościele

Światło
Oślepiało i na przemian bladło
Czarna dziura w pamięci
Krzyk rozlepianych powiek
Odpięta zielona sukienka

Ironia
Rozdzieram płótna lichej namiętności
Miarowy skowyt psich ogrodników
Zbieram szczątki marzeń
enter

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 01.07.2009r.

Andzia838 25 07 2009 (15:04:55)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Naprawdę dobry wiersz, gdy go czytałam z każdą linijką rosły we mnie emocje i czułam się tak jakbym czytała jakiś dobry thiller ;)

Imbir 03 07 2009 (14:44:02)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Przede wszystkim pragnę zwrócić uwagę na szalenie istotny szczegół - pierwsze wersy strof. Podoba mi się taki sposób budowy wiersza, nie mniej nadajesz dzięki temu konkretne ramy dla pracy. Jest punkt odniesienia, ułatwiasz odbiorcy pojmowanie tekstu. Cała treść jest równie dobrze zbudowana, zarówno pod względem poprawności, jak i spójności i logiczności tekstu. Dodam również, że należy się plus za zakończenie - bardzo trafne. No cóż, nie pozostaje mi nic innego jak wystawić piątkę z plusem.