Przerwano

Użytkownik ocenił pracę na 4
Kolejny Twój wiersz dziś. Taak. Praca o nieodłącznym dziś atrybucie człowieka - komórce, co wiersz czyni bardziej tu i teraz, bardziej współczesnym, teraźniejszym. Zresztą taki też jest czas, w którym umiejscowiony jest podmiot liryczny. Liryczne ja nagle zostaje rozłączone ze swoim rozmówcą, co tutaj jest metaforą końca związku, zerwania, jakże prostego, łatwego za pomocą telefonu. Podmiot jednak łudzi się, że może połączenie zostało zerwane z innym powodów niż wola rozmówcy, takich jak utrata zasięgu czy rozładowana bateria. Drugą i trzecią strofę łączy motyw obrazu: namalowane niebo i pusty jak obraz, ten drugi fragment zresztą wygląda mi na oksymoron, ciekawie ujęte. Wracając do drugiej strofy, piszesz o kłamliwych obietnicach kochanka niemożliwych do spełnienia, które zestawiasz z trzecią, z zastanym światem po zrzuceniu z oczu klapek. W czwartej nie podoba mi się to, co w nawiasie oraz "pikanie", niezgrabnie to brzmi, zastąpiłabym to sygnałem. Zakończenia kompletnie nie kupuję. Nie powiem, żeby pomysł był nowatorski czy bardzo wyszukany, jednak treść, metafory, uczucia, budowa na tak. Myślę, że sprawiedliwie.