Przemetaforyzowane piękno

Użytkownik ocenił pracę na 4
Twoje wiersze opierają się zazwyczaj na koncepcie, wiesz o czym chcesz pisać i jak. Czuć świadomość. Oczywiście, jak zawsze słownictwo wyszukane, zwroty niecodzienne, semantyka odwrócona. Trzeba siąść i myśleć. Co wciąż mnie odpycha, choć w tym wierszu mniej - podobna budowa składniowa strofoid, przez to wiersz ma rytm, który usypia. Raczej nie kombinujesz z formą, wciąż jest ona podobna do poprzednich utworów. Pierwsza strofa, jeśli 'hołdując' to komu/czemu?, a nie 'co?'. I tutaj chyb warto poprawić. Ciekawe wprowadzenie do tematu. Druga strofa wydaje mi się przekombinowana, owszem trudna w odbiorze, ale po prostu... nadmiar epitetów, środków, przez co zgubiłaś treść. Im trudniej, nie znaczy lepiej. Trzecia strofoida nasycona ironią, ciekawie poprowadzona, świadczy o Twojej błyskotliwości. Przedostatnia także dobra, aczkolwiek epitet 'wypłowiała gwiazda' przereklamowany, nie pasuje mi tutaj. I zakończenie bardzo dobre, stanowcze, gorzkie i ukazujące bolesną prawdę. Poziom poszczególnych jednostek stroficznych jest zróżnicowany, odpycha momentami przeładowanie stylistyczne, w którym łatwo się zagubić. Z plusem.