Przedtem

Użytkownik ocenił pracę na 3
Gdy go ujrzałam pierwszy raz pomyślałam: "jakiż on malutki". Wydawał mi się jakimś zaczątkiem wiersza. I chyba nadal wydaje. Wydaje taką główną myślą, ujęciem dłuższej formy.
Miniatura miniaturą, jak dla mnie gdy używa się takiej formy trzeba hm się do tego przyłożyć. Nie można sobie pozwolić na to, by sięgnąć po no powiedzmy banał. Co mogę powiedzieć o Tobie? Może nie, że sięgnąłeś po banalność, ale czuję pewną utartość, która gryzie. I czuję niedosyt. A jego nie powinnam czuć, mówiąc o tak krótkim wierszu. Nie powinnam - nie lubię.
I już chyba nie wiem jak ujmować uczucia, które się rodzą po czytaniu Ciebie. Tu mi ich zabrakło. Choć czuć czuję negatywność. Po prostu... przy miniaturowym wierszu chcę smakować te kilka słów, chcę by mnie zaspokoiły, omamiły. Tu mi właśnie tego zaspokojenia pragnień zabrakło.
Waham się przy ocenie, ale myślę, że ta będzie odpowiednia. Z plusem. A następnym razem zabiję! Żeby nie nasycić kobiety?;p